‘Homosexualiteit nog lang geen normaal bespreekbaar onderwerp’


<p>Ies van den Hoek: &lsquo;Ik ben het depressieve kwijt en geniet van het leven.&rsquo;&nbsp;</p>

Ies van den Hoek: ‘Ik ben het depressieve kwijt en geniet van het leven.’ 

‘Homosexualiteit nog lang geen normaal bespreekbaar onderwerp’

STRIJENSAS - Onlangs verscheen het boek ‘Hij moet wel homo zijn’. Auteur is Ies van den Hoek (1948) uit Strijensas. Het is zijn eerste boek en hij schreef het omdat hij homosexueel is en daar lang niet voor uit kwam. ‘’Ik heb tot mijn 65ste in de kast gezeten. Een verdrietig en heel moeizaam leven. Altijd stress gehad en depressief geweest en bij vlagen suïcidaal. Het was een verboden onderwerp; je sprak er niet over en dus was het er niet. Ik ben er nu zeven jaar uit. Het leven vind ik nu weer leuk.’’

Het liefst wil Van den Hoek dat jonge gasten erover praten als ze het idee hebben ‘misschien ben ik …’. ‘’Het moet een normaal bespreekbaar onderwerp zijn. Op een aantal scholen is dat het geval, maar er zijn ook scholen waar dat niet zo is. Er zijn heel wat schrijnende verhalen waarbij je denkt ‘zo moet het niet’. Uit onderzoek blijkt dat 12 procent van de jongens zich weleens afvraagt of ze homo zijn. Uiteindelijk is de helft het niet, maar 6 procent wel.’’ 

Een behoorlijke groep jongeren die met zijn sexuele geaardheid worstelt, vervolgt Van den Hoek. ‘’Over die jongeren hoor je nooit iets. In boeken over homosexualiteit gaat het over twintig- tot en met veertigjarigen. Nooit over tieners. Maar juist in die leeftijd begint het, want op twaalf- dertienjarige leeftijd begin je door te krijgen dat je een beetje anders bent dan andere jongens. Ze ervaren dat als eng, maar ook als raar. De toestanden die je dan krijgt beschrijf ik in mijn boek.’’ 

In zijn boek laat Van den Hoek drie jongens van dezelfde school ieder hun eigen verhaal vertellen. ’’Polly krijgt briefjes op zijn bank met ‘stomme homo’. Dan komt bij hem de twijfel. Waarom denken ze dat? Ben ik het? De jongen gaat googelen, doet testen en komt erachter dat hij geen homo is. Zijn vriendje Niels ontdekt dat hij het wel is. Hij groeit op in een gezin waar het geen probleem zou zijn, maar hij weigert het te accepteren. Dan komt Youri, een nieuwe leerling, in de klas. Hij blijkt ook homo te zijn. Youri accepteert het voor zichzelf, maar zijn ouders liggen dwars.’’ 

In dit format gaat Van den Hoek in op problemen waar jongeren tegenaan lopen in hun strijd. ‘’Ze denken dat ouders ze zullen afwijzen en hun klasgenoten het stom vinden. Ze houden hun mond en worstelen in hun uppie.’’

Van den Hoek was leerkracht aan een basisschool in Brabant, getrouwd en drie kinderen. ‘’Mijn leven was niet leuk, maar voor de klas staan was mijn plezier. Mijn pensioen ontnam mij dat plezier. Ik werd depressief en ernstig ziek. Thuis wonen ging niet meer. Ik ben in Strijensas opnieuw begonnen. Het gaat steeds beter.’’

(tekst: Sieka Romeijn-Hedmann)

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden