De finalisten voor de wedstrijd (rechts Frank de Jong, links Ruud Horijon) met in het midden arbiter en clubvoorzitter Ronald Breuseker.
De finalisten voor de wedstrijd (rechts Frank de Jong, links Ruud Horijon) met in het midden arbiter en clubvoorzitter Ronald Breuseker.

Frank de Jong voor de 4e maal clubkampioen ttv Sorry

Algemeen 325 keer gelezen

Oud-Beijerland - Onlangs was de slotavond van het jaarlijkse clubkampioenschap van de Oud-Beijerlandse tafeltennisvereniging Sorry in sporthal Het Paradijs, in winkelcentrum De Beijerse Hof, de vaste stek van de club.

Deze avond bevochten de 16 sterksten uit de poulefasen elkaar in de kwart-, halve- en grote finale De ene finalist was geen grote verrassing. Dat was niemand minder dan de drievoudig clubkampioen en titelverdediger Frank de Jong die een uitstekend seizoen achter de rug had en met Sorry 1 kampioen was geworden in de voorjaarscompetitie en promoveert naar de 2e klasse. In de poulefase was hij ongeslagen in de kwartfinale rekende hij af met Ronald Breuseker en in de halve finale trok hij aan het langste eind tegen zijn teamgenoot René Stuivenberg.

De andere finalist was wel heel verrassend. Ruud Horijon, die dit jaar met Sorry 7 uitkwam in de 6e klasse. Hij ontwikkelde zich weliswaar goed in de loop van het seizoen en deed het ook goed in het jubileumtoernooi de week ervoor maar dat hij de finale zou halen, daar had niemand zijn geld op durven zetten. Ruud behaalde in de poulefase nipt de eerste plaats en rekende daarna af met Joop Bakhuizen en Ron Wassenaar in respectievelijk de kwart en halve finale.

Natuurlijk was De Jong torenhoge favoriet bij de wedkantoren, maar je weet maar nooit want ook bij tafeltennis is de bal rond. Temeer omdat Horijon bij een eerder clubkampioenschap De Jong weleens heeft verslagen in de poulefase. Was Horijon in staat dit huzarenstukje te herhalen? 

Sluipmoordenaar

In de eerste set kon de zeer geconcentreerde Horijon uitstekend meekomen met de titelverdediger en kon af en toe zijn favoriete spelletje spelen door als het ware zijn tegenstander in slaap te sussen en dan zo scherp te spreiden tot zijn tegenstander niet meer kan volgen om tenslotte zijn sterke backhand in stelling te kunnen brengen om het af te maken. Vanwege die kwaliteit wordt Horijon binnen de club ook wel “de sluipmoordenaar” genoemd -met respect uiteraard-. 

Maar De Jong wist dat hij het zover niet moest laten komen en was op tijd bij de les om de eerste set in zijn voordeel te beslissen na een aantal geweldige rally’s waarvoor het publiek de atleten beloonde met open doekjes.

De tweede set ging het publiek er nog eens voor zitten om te zien of de uitdager nog verder boven zijn eigen niveau zou kunnen uitstijgen en De Jong misschien een slechte dag had. Maar het niveau van de eerste set werd helaas niet gehaald. Horijon verloor door kleine foutjes de eerste punten en leek de focus te verliezen en kon zich niet meer terugvechten in de wedstrijd. De Jong kon het redelijk eenvoudig afmaken en zo zijn vierde clubtitel binnen halen. Ruud Horijon was wat teleurgesteld over zijn tweede set maar was opgetogen dat hij sowieso de finale had gehaald: “Eigenlijk moet ik nu stoppen, want dit is immers het hoogste wat ik heb behaald en op mijn ouwe dag normaal gesproken ook nooit meer zal evenaren”. 

Uit de krant

Uit de krant