Op het schoolplein was er een spectaculaire roofvogelshow. Indrukwekkend zo'n grote vogel zo vlakbij. (foto: GoedhArtFotografie)
Op het schoolplein was er een spectaculaire roofvogelshow. Indrukwekkend zo'n grote vogel zo vlakbij. (foto: GoedhArtFotografie)

Eben-Haëzer gedenkt dankbaar en feestelijk 50 jarig bestaan

Algemeen 586 keer gelezen

Oud-Beijerland - Na de zomervakantie van 1972 begon medio augustus van dat jaar een nieuwe basisschool in Oud-Beijerland: de reformatorische basisschool Eben-Haëzer. Die bestaat nu dus 50 jaar. Dat is dinsdag 20 september gevierd. 

De naam van de school zal bij sommige mensen weinig herkenning oproepen. De naam komt uit het Bijbelboek Samuël waar de profeet een gedenksteen oprichtte nadat Israël de Filistijnen verslagen had. Hij noemde die steen Eben-Haëzer: “Tot hiertoe heeft ons de Heere geholpen”. Niet voor niets siert een enorme kei het schoolplein van de school als verwijzing.
 ‘De Eben-Haëzerschool is een school met een missie’, staat te lezen op hun website, ‘kinderen toerusten voor hun levensreis. Hierbij staat de Bijbel, het Woord van God, centraal.’ Het initiatief voor de oprichting van een reformatorische basisschool ontstond al in de jaren ‘60 van de vorige eeuw. Vooral vanuit de Gereformeerde Gemeente klonken signalen dat de identiteit en inhoud van het christelijk basisonderwijs niet in overeenstemming met de Bijbel waren. Samen met de Hervormde Gemeente en de Oud Gereformeerde Gemeente werd daarop een vereniging gevormd om reformatorisch onderwijs in Oud-Beijerland mogelijk te maken.

Nieuwe school in oude school
Na heel veel voorbereidingen kwam de school er in 1972. De nieuwe school begon overigens in een oude school, de ‘Keuchenius’ aan de Steenenstraat. De school groeide als kool en in 1980 kreeg men de beschikking over een eigen gebouw aan het Laningpad. Het gebouw is in de loop der jaren meerdere keren uitgebreid, mede omdat men een streekfunctie vervulde. Later kwam er een soortgelijke school op Klaaswaal.

Sinds 2018 is Adrian Romijn directeur van de Eben-Haëzerschool. Hij begon er in 2007 als leerkracht. ‘Onze identiteit komt tot uiting in het feit dat we elke dag beginnen met een geopende Bijbel’, legt Romijn uit, ‘door de Bijbelverhalen kunnen we de Heere leren kennen, we zingen een Psalm en beginnen en eindigen de dag met gebed. Die identiteit heeft alles te maken met hoe we in het leven staan, met elkaar omgaan en sociale vaardigheden leren en toepassen. Het onderwijs is gericht op kennis, maar ook op vorming. Al haast ik me om te zeggen dat helaas ook hier dingen verkeerd gaan.’

Saamhorigheid
Als Adrian Romijn zijn 15 jaren op de Eben-Haëzer overziet valt hem op dat er in de beginjaren meer een heftigere dynamiek in sommige groepen was. ‘Er vloog weleens wat door de klas, we hadden kinderen die heel moeilijk te hanteren waren, dat gaf soms echt grote zorgen. Daar zijn we met veel inzet op gaan sturen. Dat heeft veel energie gekost, het levert anderzijds ook iets op.’
De jaarlijkse Kerstviering in de Dorpskerk met alle kinderen, ouders en opa’s en oma’s noemt Romijn als hoogtepunt. ‘Dan staan we stil bij de geboorte van de Heere Jezus, dat is zo bijzonder, ieder jaar weer.’
Blij is hij daarnaast met de saamhorigheid, onder het personeel, de ouders en een grote groep vrijwilligers. ‘Het valt mensen van buitenaf altijd weer op hoe netjes onderhouden en opgeruimd de school is. Dat vind ik belangrijk. Elke middag worden de gangen gezogen en elke week de lokalen schoongemaakt. Veel ouders staan klaar om te helpen bij activiteiten. Recent is met hulp van onder andere ouders het schoolplein compleet vernieuwd. Dat nodigt nu met een goed doordachte inrichting in een groene omgeving de kinderen veel meer uit tot creatief spelen en ontdekken.
We hebben speeltoestellen met meerdere mogelijkheden en heuse struinpaadjes. Dankzij de voetbalkooien vliegt de bal nu niet meer over het hele schoolplein.’ Er wacht nog een flinke klus: nieuwe ventilatie en airco door de hele school. Dat moet najaar 2023 klaar zijn.
De coronatijd heeft de schooldirecteur ervaren als dieptepunt. ‘Dat was zo schrijnend, hele klassen naar huis moeten sturen vanwege de vele besmettingen. Eén keer een klas drie dagen voor de zomervakantie. Dat heeft tranen gekost, bij kinderen en leerkracht. Ik hoop het nooit meer mee te maken. We merkten dat kinderen naderhand problemen hadden met geconcentreerd werken of vriendschappen sluiten. Het thuisonderwijs heeft echt grote impact op hen gehad.’

Schip in het midden
Het gevaar van spanningen bij een interkerkelijke school ligt zo maar op de loer, maar Romijn ervaart op dat gebied geen grote problemen. ‘Natuurlijk is er weleens wat, ik probeer het schip een beetje in het midden te houden. Er komt veel op de jeugd af, we denken als leerkrachten ook na over onderwerpen als seksuele vorming. Het is daarbij zaak je af te vragen hoe je enerzijds dingen Bijbels zegt en anderzijds mensen niet kwetst of afstoot.’


Feestelijke dag
Op de feestelijke jubileumdag, dinsdag 20 september, is er een foto van alle, ruim 360, kinderen gemaakt, was er een bijeenkomst in de Dorpskerk, een roofvogelshow op school en deden de kinderen ‘s middags spelletjes en speurtochten. Als aandenken kregen ze een rugzak met een mooie drinkbeker met hun naam. Zo’n 80 moeders hadden voor de lunch een enorme stapel pannenkoeken geproduceerd. De berg verdween als sneeuw voor de zon. ‘Alleen zoiets al hé’, besluit Adrian, ‘het zegt iets over de saamhorigheid. We kijken dankbaar terug op een gedenkwaardig jubileum en een mooie dag met elkaar.’

(tekst: Conno Bochoven)

Uit de krant

Uit de krant