Logo hetkompasonline.nl


Teo Barth werd onder meer een keer Europees kampioen. De Welsh pony's zijn al sinds 1976 een passie voor de inwoner van 's-Gravendeel (Foto: privécollectie Teo Barth).
Teo Barth werd onder meer een keer Europees kampioen. De Welsh pony's zijn al sinds 1976 een passie voor de inwoner van 's-Gravendeel (Foto: privécollectie Teo Barth).

Welsh pony's zijn Teo Barth's passie voor het leven

's-Gravendeel - 'Passie' is het sleutelwoord voor de 'hobby' die eigenlijk meer het levenswerk is van Teo Barth uit 's-Gravendeel. Het houden van Welsh pony's en het meedoen aan wedstrijden met zijn geliefde pony's is al meer dan dertig jaar een 'passie' voor de geboren en getogen inwoner van het Seuterdorp.

Welsh pony's zijn unieke, eigenzinnige en dynamische dieren en zonder passie is het volgens Teo niet mogelijk om deze 'hobby' te beoefenen. In de wereld van de Welsh pony's is Teo Barth trouwens niet zomaar iemand, maar een echte bekendheid. Hij werd onder meer een keer Europees kampioen en reist met zijn pony's heel Europa door om deel te nemen aan wedstrijden.

Restaureren van rijtuigen

Naast de pony's is ook het vervaardigen en restaureren van rijtuigen een passie van Teo Barth. Hij is daar duidelijk over: "Het is natuurlijk een dure hobby en ik heb het geluk dat ik zelf heel veel kan maken, repareren en restaureren. Zo heb ik het vak van smid nog geleerd bij Ger Havelaar van de firma Havelaar uit Schenkeldijk. Daar heb ik nu erg veel profijt van. En ik hergebruik veel materialen, soms maak ik van oud ijzer weer onderdelen voor rijtuigen. Ook de tuigage en hoofdstellen kan ik zelf maken en zo bespaar je erg veel geld."

Grootvader

De liefde voor paarden 'erfde' Teo van zijn grootvader. "Opa was echt een 'paardenman' en ik denk dat de liefde voor paarden en pony's toch vooral daar vandaan komt, want in ons gezin was ik de enige die iets had met paarden. In 1976 begon ik met rijtuigen te rijden. En in 1978 deed ik voor het eerst mee met 'aangespannen wedstrijden'. En halverwege de jaren tachtig ging ik voor eerst naar Wales, de bakermat van deze pony's en daar heb ik nog steeds hele goede vrienden. Geweldige mensen daar, met heel veel liefde voor de sport én de dieren. En vergis je niet, als je daar meedoet aan wedstrijden zitten er vaak tussen de 30.000 en 50.000 mensen op de tribune", aldus Teo.

Oerkracht en eigenzinnig

"Maar los van de competitie is het ook geweldig om met deze dieren te mogen werken. Ze bezitten een soort oerkracht, zijn eigenzinnig, maar zijn ook elegant en je moet er echt moeite voor doen om ze te trainen. Ik heb trouwens 34 jaar lang een geweldige steun gehad aan Floor Bos uit Numansdorp. Hij is inmiddels in de tachtig en was mijn 'groom' ofwel mijn rechterhand. Tegenwoordig krijg ik veel hulp van de familie Van Ginneken."

'Vergrijzing'

"Ik ben zelf trouwens bijna aan mijn pensioen toe. 'Vergrijzing' is iets waar ik mij soms wel zorgen over maak. Ook in onze sport zie je weinig jongeren. Dat is zonde en ik hoop dan ook iets van de liefde voor deze geweldige dieren en de sport door te geven. Ik zou het heel jammer vinden als de sport in ons land zou uitsterven. Maar je moet het dus wel met veel passie doen en je moet je goed laten voorlichten. Bij mij is het altijd zo geweest: Op de eerste plek kwam uiteraard ons gezin, maar meteen daarna kwamen de pony's."

Overbrengen op jongere generaties

Teo hoopt nog lang mee te kunnen doen aan wedstrijden en zodoende ook zijn liefde voor de eigenzinnige en stoere Welsh pony's over te brengen op jongere generaties.

Trots

Teo Barth is trots dat iedereen in Wales, of eigenlijk heel Groot-Brittannië die bekend is met Welsh pony's, met respect over hem spreken. "Ik ben een perfectionist en dat moet je echt zijn, wil je je kunnen meten met de Britten. Ik geniet van de competitie, maar als iemand beter is, dan heb ik daar vrede mee. Als ik en mijn pony's maar zo goed mogelijk hebben gepresteerd.

Oosterse invloeden

De Welsh pony is een zeer oud ras. Via de Romeinen en later tijdens de kruistochten kwamen er Spaanse en Arabische paarden in Wales. Het was vroeger niet ongewoon om de merries samen met een Arabische hengst de heuvels in te sturen. Daarom is het niet verwonderlijk dat de Welsh pony een oosterse uitstraling heeft.

(Tekst: Arie Pieters)

Reageer op dit nieuws 2
Meer berichten