Boeken zijn nadrukkelijk aanwezig in het interieur. Even opvallend is de rode balk met een bijzondere achtergrond. (foto: Daniëlle Troost)
Boeken zijn nadrukkelijk aanwezig in het interieur. Even opvallend is de rode balk met een bijzondere achtergrond. (foto: Daniëlle Troost) (Foto: )

Dijkhuis met legendarische balk

Klaaswaal - In de maandelijkse column 'Huizen kijken' van Het Kompas stapt Daniëlle Troost deze keer binnen bij een oude bekende: haar leraar Latijn van de RSG.

'Het is tien jaar geleden dat ik voor het laatst het dijkhuis aan de Nassaustraat in Klaaswaal binnenging. Voor het huis, gebouwd in 1890, is dat een periode die geen naam mag hebben. Voor mijzelf maakt die tien jaar echter een wereld van verschil. De vorige keer betrad ik dit huis namelijk omdat mijn leraar Latijn er een afscheidsetentje voor examenkandidaten organiseerde. Nu kom ik een interview afnemen voor deze column.

Het huis wordt al twintig jaar bewoond door dr. Paul van der Laan. Een bekend gezicht op het eiland. Tot zijn pensionering werkte hij als leraar Latijn, Grieks, KCV en filosofie op de RSG Hoeksche Waard. Wie verwacht een huis te betreden vol geraniums, heeft het goed mis. Er zou ook niemand zijn om erachter te gaan zitten. Als leraar is Paul misschien gestopt, stilzitten doet hij amper. Hij is chauffeur op de buurtbus, digitaliseert oud-Griekse papyrusdocumenten en, misschien nog wel het leukste, hij is reisleider bij Kras in Italië. Zo kan hij nog altijd zijn passie voor de klassieke oudheid overbrengen op gewillige luisteraars. Zijn vrije tijd brengt hij door met zijn eveneens gepensioneerde Irene en hun Griekse hondje, Hella.

Het huis bevat uiteraard ook elementen die je wel verwacht. Zo is het deel van het huis dat vroeger een winkel voor manufacturen was, nu ingericht als studeerkamer. Zowel daar als in de woon- en eetkamer domineren boekenkasten het interieur. Die bevatten overigens zeker niet alleen boeken gerelateerd aan de Grieken en Romeinen. Ook moderne romans en literaire thrillers zijn overvloedig aanwezig, afgewisseld met foto's en speelgoed van de acht kleinkinderen van Paul. Het huis heeft een lichte en prettige sfeer. Opvallend is bijvoorbeeld ook de gang, met een Piet Mondriaan-achtige tegelwand en glas-in-lood voordeur. In de keuken, die in vroeger tijden dienstdeed als stal, zijn de balken aan het plafond geverfd in de kleuren van de Italiaanse vlag. Een van de andere balken in het huis, die in de eetkamer, had vroeger een legendarische reputatie. Het was namelijk traditie dat eindexamenleerlingen, na het reeds genoemde diner en wat limoncello, de balk vastgrepen, zich aan de armen optrokken, beide benen eromheen slingerden om vervolgens luttele seconden in deze ongemakkelijke positie te blijven hangen. Ieder die het volhield mocht zijn naam op de balk schrijven. Voor mij voelde het toen alsof die daar voor eeuwig zou staan. Ik ben met een illusie armer naar huis gekeerd. De balk is rood overgeschilderd. Maar hoewel de namen van de leerlingen niet meer te lezen zijn, staan er veel in zijn hart gegrift. In de loop van de avond, terwijl Paul en Irene wederom een heerlijk Italiaans diner serveerden, passeerden heel wat herinneringen aan leerlingen de revue. Sommige dingen veranderen gelukkig nooit.'

(tekst en foto: Daniëlle Troost)

Meer berichten