In de tot feestzaal omgebouwde binnentuin werd het complex in aanwezigheid van alle betrokkenen door Jan Windey geopend.
In de tot feestzaal omgebouwde binnentuin werd het complex in aanwezigheid van alle betrokkenen door Jan Windey geopend. (Foto: Arjen Jan Stada)

Stougjeshof: zelfstandig maar ook zorgen voor elkaar

(tekst: Sieka Romeijn-Hedmann)

OUD-BEIJERLAND - 'Tóf, heel tóf en super tóf' is het refrein van het Stougjeshoflied dat vrijdag 27 september enthousiast door bewoners en overige betrokkenen bij de opening van het zorgcomplex Stougjeshof werd gezongen. Het enthousiasme onderstreepte de vreugde over de totstandkoming van dit unieke wooncomplex met 47 woningen voor mensen die zelfstandig wonen, maar als ruggensteun in hun leven ook zorg nodig hebben.

Stougjeshof was ooit een droom van voormalig directeur Jan Windey van Cavent. Zijn wens was een hofje te bouwen voor mensen die een beperking hebben, maar tevens een vaardigheid bezitten om 'buren' te ondersteunen in hun dagelijks leven. Die droom kon werkelijkheid worden door financiering van Oud-Beijerlander Jan Schep. Normaal gesproken worden zorgcomplexen gebouwd met overheidsgeld of met hulp van een woningcorporatie.

''Het gebeurt niet vaak dat privaat geld wordt verstrekt voor een zorgcomplex'', zegt beheerder Wilbrecht Giljan, die met zijn gezin in een aparte woning bij het zorgcomplex woont. ''Het wonen in dit Hofje is gekoppeld aan zorg. Wij van Cavent richten ons op professionele zorg, maar voor hulp bij allerlei karweitjes is het uitgangspunt dat bewoners elkaar helpen. Bij intakegesprekken van de toekomstige bewoners hebben wij gevraagd waarvoor zij zich zouden kunnen inzetten. Zo kan de één goed luisteren en steun bieden, de ander heeft een auto en kan met 'buren' naar de supermarkt gaan. Deels gaat dat spontaan, maar bij mensen met autisme geeft het spanning om met buren op stap te gaan. Aan mij de taak om te observeren en waar nodig verbindingen te maken'', zet Wilbrecht uiteen. ''Bewoners houden in principe met familie en buren hun leven draaiende. Maar zo nodig spring ik bij. Dat ik er voor hen ben is de extra zekerheid en veiligheid die wij als Cavent geven.''

Inmiddels hebben bewoners al werkgroepjes gevormd voor de tuin en de schuur. ''De schuur naast het complex is de ontmoetingsplek van Stougjeshof', benadrukt Wilbrecht. ''Bewoners kunnen er zelf invulling aan geven en bijvoorbeeld gebruiken voor verjaardagen.'' De schuur is een geschenk van Jan Schep. Volgens Wilbrecht gaat het goed met het onderling contact maken. ''Zo laat een buurvrouw voor een meisje dat overdag werkt haar hondje uit. Soms zijn er ook vragen over gedrag 'waarom doet mijn buurman dit'. Dan is er nog een vertaalslag nodig. Ze moeten nog wennen dat ze buren hebben.'' De Erasmus Universiteit volgt langere tijd het reilen en zeilen van Stougjeshof om het slagen van het zorgproject te kunnen beoordelen.

Nieuwe manier van denken

Het zelfstandig wonen in Stougjeshof vraagt om een nieuwe manier van denken. Wilbrecht Giljan: ''Wij zijn zorgmensen. Als bewoners met een hulpvraag komen moeten we niet denken 'dat lossen wij op', maar vragen 'waarom lukt het niet?' en 'wat heb je nodig?' Ze moeten het eerst zelf proberen. Het zelf oplossen bespaart ons tijd en geld.''

Meer berichten