De huidige realiteit, lege luizenzakken aan de kapstok en voor elk kind een pakketje huiswerk.
De huidige realiteit, lege luizenzakken aan de kapstok en voor elk kind een pakketje huiswerk. (Foto: OBS De Dubbeldekker)

Juffen en kinderen missen elkaar

Numansdorp - Kunnen de kinderen na 6 april weer naar school? Dat is op het moment van schrijven, dinsdagmorgen 31 maart, nog niet bekend. Annelies Koornneef, directeur van OBS De Dubbeldekker in Numansdorp hoopt het wel maar moet helaas nog even verder met de huidige realiteit van werken op afstand. “Kinderen zijn gebaat bij rust, reinheid en de regelmaat van school die ze nu moeten missen. Ze beseffen nu hoe leuk school eigenlijk is. En de juffen en meesters……………..die missen de kinderen enorm!”

Het blijft een gek gezicht, een school zonder kinderen, een hal met lege luizenzakken en materiaal dat klaar ligt om opgehaald te worden, vertelt Annelies Koornneef. "Er zijn gemiddeld 15 kinderen per dag in de noodopvang van twee scholen, De Takkenbosse en De Dubbeldekker. Hun ouders hebben vitale beroepen en kunnen niet thuis blijven om hun kinderen bij te staan met hun schoolwerk.“ 

School en lesgeven is echt wel even wat anders sinds de uitbraak van het Corona virus en de daaruit voortvloeiende maatregelen. Net als andere scholen hebben de leerkrachten van De Dubbeldekker moeten uitvinden hoe ze dat het beste op afstand kunnen doen. “Dit is nu derde week, we beginnen langzamerhand een beetje te landen, je wordt ineens in een kolkende zee gegooid zonder te weten hoe je moet roeien.

 Inmiddels kunnen we veel beter ingaan op behoeftes van ouders en kinderen en verfijnen nu de opdrachten naar verschillende niveaus en situaties.” Het team ontving zelfs lieve kaartjes: "Beste juffen en meesters, Het is jammer dat ik niet naar school kan. Ik mis mijn vrienden en ik hoop dat alles snel gewoon is."

De kinderen krijgen digitaal een weektaak, met afwisselde activiteiten. Ze zijn vanuit de schoolomgeving gewend om te leren met ‘snappet’, een rekenprogramma waar ook spellingoefeningen mee gedaan kunnen worden. Ook zijn de kinderen gewend aan lessen op het digibord, die krijgen ze nu op hun eigen computer thuis. 

Annelies: “Dat geeft herkenning en biedt nu meer mogelijkheden met extra oefeningen, maar ook spelletjes en muziek, heel afwisselend. De leerkrachten stellen dit zelf samen. Nadat het kind de taken heeft gemaakt, kan de leerkracht deze nakijken en eventueel uitleg geven. De eerste week ontplofte onze mailbox met aanbiedingen van uitgeverijen die programma’s nu tijdelijk zonder licentie of gratis aanbieden.

Daarnaast is vorige week gestart met interactieve digitale lessen. Het kostte ons team veel tijd om uit te vinden en te organiseren hoe dit het beste werkt, maar heeft dat voor elkaar gekregen. Dit bevordert zelfs de samenwerking tussen leerkrachten onderling en andere scholen, je inspireert en steunt elkaar. Stuurde de leerkracht voorheen instructiefilmpjes, nu krijgen de kinderen klassikaal digitale lessen. Zo hebben zij ‘live’ contact met de leerkracht en met elkaar. Toch blijft het gek om voor een lege klas instructies te geven.”

Ouders willen ook graag boekjes en lesmateriaal thuis krijgen, zodat de kinderen even zelfstandig aan het werk kunnen. “We geven nu tasjes met spullen voor leeswerk en creatieve opdrachten. Met name kleuters werken nu eenmaal niet met teksten maar leren spelenderwijs,” zegt Annelies, “we wijzen kinderen ook op educatieve programma’s op internet.” Bang dat de kinderen achterstand oplopen na wekenlang niet op school te komen is Annelies niet direct. “Als ze terug zijn, brengen we de situatie per kind in kaart, wie is waar en hoe kunnen we met maatwerk de boel bijspijkeren indien nodig. Op een heel mensenleven maken die paar weken niet zo uit. De kinderen krijgen nog steeds voldoende informatie en met de interactieve aanpak geven we kinderen wat extra aandacht.” 

Het allerergste vindt Annelies dat sommige dingen niet meer in te halen zijn zoals schoolkamp voor groep 7/8. Zij hoopt dat de eindmusical op de een of andere manier nog te realiseren is, maar de activiteiten rondom het thema 75-jaar bevrijding vallen waarschijnlijk in duigen.

“Het gekke is dat niemand van ons team bezig is met het virus en ziek zijn op zich, maar met hun vak. Het is mijn taak te letten op leerkrachten, zodat ze hun eigen grenzen trekken en op tijd pauze nemen. Het is bewonderenswaardig hoe iedereen zich aanpast aan deze situatie. We hebben zelf nog nooit zo ontdekkend geleerd als in de afgelopen twee weken.”

(tekst: Alie 't Hooft)

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden