Lovende woorden en cadeaus van rector Rebecca Valkenborg. En van de leerlingen kreeg scheidend docent Jacob de Vries op z'n laatste schooldag rozen. (foto's: pr Hoeksch Lyceum)
Lovende woorden en cadeaus van rector Rebecca Valkenborg. En van de leerlingen kreeg scheidend docent Jacob de Vries op z'n laatste schooldag rozen. (foto's: pr Hoeksch Lyceum) (Foto: )

Docent Jacob de Vries: ‘Onderwijs is spiegel van de samenleving’

Oud-Beijerland - Docent Jacob de Vries van het Hoeksch Lyceum is één van de weinigen die met een staat van dienst van 43 jaar aan één en dezelfde school verbonden is geweest. Vorige week nam de docent geschiedenis en maatschappijleer afscheid van zijn geliefde school. ‘’Tegenwoordig is het heel gebruikelijk om te ‘hoppen’. Dat heb ik nagelaten", zegt De Vries. "Voor mij is Oud-Beijerland als woon en werkplaats altijd een mooie combinatie geweest.’’ Bij zijn afscheid ontving De Vries een beeldje voor zijn jarenlange vakmanschap met lof.

“Er waren diverse redenen voor mij om niet naar een andere school te gaan”, vervolgt De Vries. “In het begin ben je blij dat je een baan hebt. Dan leer je de school kennen en verglijdt het ene naar het andere jaar. Je raakt steeds meer ingeburgerd. In de jaren tachtig was het werk in het onderwijs schaars en bleef iedereen zitten waar hij zat. Dat gold ook voor mij. Dan komt een moment dat je merkt dat je ouder wordt en zekerheden zoekt. Dan blijf je ook. Het is mij overkomen, maar ik was er zelf bij, zeg ik dan.’’ 

De Vries trad in augustus 1977 in dienst bij de Rijksscholengemeenschap (RSG) met een Havo en VWO afdeling. De school groeide razend snel. Noodgebouwen werden nabij het sportveld gebouwd, maar de groei leidde uiteindelijk tot de huidige locatie aan de Hoefsmid.

De scheidende docent maakte veel ontwikkelingen in het onderwijs mee. ‘’Terugkijkend was dat voor mij en collega’s een zoekproces naar nog beter onderwijs voor onze leerlingen. Er zijn zoveel taken binnen de school. Centraal daarbij de vragen: ‘Wat is onze visie’ en ‘Wat is onze missie’. Dat heb ik altijd als een uitdaging gezien. Als je zolang les geeft moet je oppassen niet in een tredmolen terecht te komen. Zo van ‘ik doe het al tien jaar en daarom is het goed’. De uitdaging om zowel de school als het vakniveau op hoger niveau te brengen, heb ik altijd plezierig gevonden. Onderwijs is de spiegel van de samenleving. 

Wanneer het vroeger niet goed ging met een leerling waren we snel geneigd te zeggen ‘de leerling heeft onvoldoende capaciteit of onvoldoende inzet’. Ik chargeer het weliswaar, maar nu zijn we veel verder. Docenten van nu zijn veel meer toegespitst op de zorg in het onderwijs en de zorg op individueel niveau. ‘’Wat hebben leerlingen nodig om die prestatie te leveren waarvan wij denken dat ze die kunnen leveren.”

Zinvolle invulling

Jacob de Vries wil eerst de vrijheid ervaren om daarna zijn hobby fotograferen uit te breiden met een fotovakopleiding. ‘’Maar eerst een verhuizing binnen Oud-Beijerland. En ik overweeg in te gaan op het verzoek van het streekmuseum om vrijwilliger te worden.”

(tekst: Sieka Romeijn-Hedmann)

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden