In het Odensehuis draait de keuken elke dag op volle toeren
Rond half twaalf ligt een groot aantal courgettes op tafel, een aanzienlijk aantal tenen knoflook, aardappelen en de overige ingrediënten voor de soep die die dag op het menu staat voor de lunch in het Odensehuis in Oud-Beijerland. Bezoekers en vrijwilligers van het inloophuis voor mensen met geheugenproblemen treffen enthousiast de voorbereidingen.
Hoeksche Waard - Vrijwilliger Piet de Groot (75) uit Klaaswaal zorgt ervoor dat de soep om half een op tafel staat voor de lunch. Behalve de courgettesoep is er ook paprikasoep. De meeste deelnemers aan de lunch willen graag een tweede kopje. ,,Wat is er lekkerder dan je eigen soep eten'', zegt Piet de Groot. Hij kwam eerst als mantelzorger voor zijn vrouw Sjanie, die inmiddels in de Buitensluis woont in Numansdorp. ,,Ik was op den duur geen mantelzorger meer, maar ook geen bezoeker. Dus ben ik vrijwilliger geworden. Ik vind het steeds leuker worden, dat koken, zeker nu de mensen ook zelf meehelpen en we de soep gezamenlijk maken.''
Zijn assistent is Petra Tanis (44) uit Oud-Beijerland. Zij is van Gemiva. ,,Koken is mijn hobby'', vertelt Petra, ,,ik had dat wel professioneel gewild, maar ik kan de stress niet aan.'' Een beetje besmuikt zegt ze: ,,Ik sneed de courgettes net iets langzamer, voor de foto.'' Zij functioneert als voorproever: ,,Soep is altijd lekker.'' Ruud Vollaard (72) uit Oud-Beijerland is vrijwilliger van het eerste uur. Hij doet sinds jaar en dag de boodschappen, zet de spullen klaar, inventariseert de wensen en verlangens van de bezoekers. ,,Die lijst werk ik dan af in de keuken'', aldus Ruud. Hij hoopt van harte dat het er weer van zal komen om een keer per maand een lopend buffet te organiseren. Hij bedacht dat ooit om mensen te motiveren: ,,Dan moeten ze zelf in actie komen, zelf opscheppen en kiezen wat ze lekker vinden.'' Eten is enorm belangrijk, zo weet Ruud Vollaard: ,,Het is een sociale bezigheid. Het alleen aan tafel zitten is statisch en ongezellig. De gezelligheid neemt toe als mensen in groepjes naar zo'n buffet kunnen. En het wordt extra feestelijk als we er weer salades bij kunnen serveren. Het is wel rommeliger maar ook dynamischer. Je mag het nut van geen enkele beweging onderschatten.'' Vrijwilligster Mayke Mulder (77) uit Westmaas snijdt eerst ijverig mee en plukt kleine boeketjes uit de moestuin. Daarmee versiert ze de gedekte tafels. ,,Ik ben vrijwilligster bij Hoeksche Waards Landschap. Ik werk ook met de Natuurkoffer, bij voorbeeld in de Buitensluis in Numansdorp, die vol zit met natuurproducten die de zintuigen prikkelen, herinneringen oproepen en gesprekken stimuleren. Het werkt ook goed bij mensen met geheugenproblemen. Ik vind het leuk om met mensen om te gaan.'' Mayke vertelt dat haar moeder een verzorgingshuis had. ,,Ik ben ermee opgegroeid en weet hoe belangrijk het is om mensen respectvol te bejegenen.'' Rosa van Santen (62) springt overal bij waar hulp nodig is. ,,In corona tijd was alles anders. Nu gaat het gelukkig weer veel beter.'' Volgens Rosa is het de kunst om goed te luisteren en mensen in kleine groepjes bezig te houden. ,,Wij moeten hier flexibel denken en werken. Het gaat om de verbinding met de andere gebruikers in Boezem& Co. Het begint te versmelten, wij zijn niet meer aparte groepen.'' Ondertussen gaat het veel over eten, het garnituur bij de soep, de maandelijkse speciale lunch van Het Kookatelier, over wentelteefjes, Brabantse worstenbroodjes en creatieve recepten die over de tafel vliegen.