‘Halve sporthal kleurde oranje als wij speelden’
AlgemeenMijnsheerenland - Twee jaar geleden grepen ze in de finale nog net naast de wereldtitel, maar nu was het raak en onlangs werd het Nederlands Team Powerchair Hockey Europees kampioen. Met in de gelederen de 37-jarige Richard Goudswaard uit Mijnsheerenland, al jaren een vaste waarde in het team. ‘Hier hebben we zo hard voor getraind’, zegt Richard, die lijdt aan een spierziekte.
Het Europees kampioenschap werd gehouden in Denemarken. Nederland had een pittige poule met geduchte namen als Duitsland, Zwitserland en het iets minder bekende Spanje. ‘Ik durfde er aanvankelijk niet op te hopen’, zegt Richard, ‘maar we voelden ons sterk en hadden ons intensief voorbereid. Dat geeft vertrouwen, maar de tegenstanders ontwikkelen zich natuurlijk ook. De eerste wedstrijd tegen de Duitsers wonnen we met 8-3. Spanje was een wat gemakkelijkere tegenstander, we wonnen met 21-2. Daarna volgde Zwitserland, een geduchte ploeg. Zij moesten van ons winnen om door te kunnen, maar ook die wedstrijd hebben we winnend afgesloten met 8-5.’
Iets goed te maken
En toen volgde Denemarken in de halve finale. Van dat team verloor Nederland in 2022 in de finale voor het WK. ‘We hadden dus echt het gevoel dat we wat goed te maken hadden’, vervolgt Richard, ‘het leek in ons nadeel dat Denemarken een thuiswedstrijd speelde in Musholm, en het was ook best pittig maar uiteindelijk ging het redelijk makkelijk en wonnen we met 18-2. En dat tegen de regerend wereldkampioen.’
Zondag was de finale tegen Duitsland, opnieuw de tegenstander. In een zinderende wedstrijd bleek het team van Richard de sterkste en werd het 9-7. Groot feest: Nederland Europees Kampioen.
De kracht zit vooral in het collectief, denkt Richard. ‘We hebben echt een superteam, veel ervaren spelers en er is een geweldig begeleidingsteam. Helaas gaan er nu een paar ervaren spelers stoppen maar dat geeft ook anderen weer een kans.’
Richard heeft zelf niet gescoord op het toernooi, zijn rol is vooral om met zijn t-stick die aan z’n rolstoel vastzit, tegenstanders weg te houden van het Nederlandse doel, een soort verdediger dus, en ruimte te scheppen zodat teamgenoten naar voren kunnen.
Powerchair hockey is voor een gehandicaptensport in Nederland best groot, legt Goudswaard uit. ‘Er zijn landen die slechts 20 spelers op kunnen brengen, het team in Rotterdam waar ik speel, heeft alleen al 25 spelers.’
Zelf bekostigen
De selectie van het nationale team traint maandelijks in Nijmegen, in de aanloop naar een groot toernooi wekelijks. Richard zou graag meer aandacht zien voor zijn geliefde sport. ‘Het zou mooi zijn als we een paralympische sport konden worden. Helaas is wel een vereiste dat het niet gemotoriseerd mag zijn en dat is een probleem met onze elektrische rolstoelen. Sowieso is er minder aandacht voor gehandicaptensport en ook financieel is het moeilijk.
Als team moeten we bijvoorbeeld zelf de financiële middelen bij elkaar brengen voor een toernooi als dit. Niettemin is het weer gelukt dankzij sponsoren en acties en kijken we met heel veel plezier terug op het toernooi en het geweldige eindfeest. We zijn met elkaar een leuk en hecht team, ik hoop er over twee jaar op het WK in Finland zeker weer bij te mogen zijn.’
Steun van supporters
De ontvangst op maandagavond in Arnhem was ook bijzonder voor Richard. ‘Daar werden we opgewacht door heel veel mensen. Waaronder mijn ouders die er helaas niet bij konden zijn in Denemarken. Ze hebben wel alle wedstrijden thuis via de livestream gekeken. Net als velen met hun. Ik kreeg na iedere wedstrijd appjes van mensen die thuis de livestream hadden gekeken. Echt heel fijn om te weten dat ook thuis zoveel mensen meekijken en meeleven.
De dag erna hebben we de winst met wat familie thuis gevierd. Woensdag kwam ik terug van een boodschap en had mijn broer een groot spandoek in de tuin gehangen. Verder krijg ik regelmatig felicitaties als ik over dorp rijd. We hadden echt weer een geweldige groep supporters daar in Denemarken met veel familie en vrienden. Daar hebben we als team heel veel aan gehad. De halve sporthal kleurde oranje als wij speelden.’
(tekst: Conno Bochoven)
