Gastvrouw Rosa van Santen (links) en assistent-coördinator Marjon van der Sluis, met enkele attributen voor de reminiscentie, het proces van het terughalen van positieve herinneringen of ervaringen. (foto pr Odensehuis)
Gastvrouw Rosa van Santen (links) en assistent-coördinator Marjon van der Sluis, met enkele attributen voor de reminiscentie, het proces van het terughalen van positieve herinneringen of ervaringen. (foto pr Odensehuis)

Herinneringen kleuren het leven in het Odensehuis

Met materialen, geuren, foto’s, voorwerpen, muziek en dialoog prikkelen de medewerkers van het Odensehuis Hoeksche Waard in Oud-Beijerland het geheugen van de bezoekers. Het doel is het bewust ophalen van herinneringen.

Hoeksche Waard - Marjon van der Sluis, assistent-coördinator, en Rosa van Santen, gastvrouw van het eerste uur, doen dit af en toe gericht in groepsverband, maar elke dag ook terloops tijdens de dagelijkse bezigheden in het inloophuis voor mensen met geheugenproblemen en beginnende dementie.
Dit proces van het terughalen van positieve herinneringen aan gebeurtenissen of ervaringen uit het verleden heet reminiscentie. Marjon en Rosa: ,,Mensen leren elkaar daardoor kennen, er ontstaat wederzijds begrip en respect. Het delen van herinneringen, de herkenning en de erkenning versterken het gevoel van eigenwaarde.''
Er ontstaat ook een sterk gevoel van saamhorigheid, aldus Marjon en Rosa. Zij vertellen enthousiast over een andere bijvangst van het aanbieden van aangename waarnemingsindrukken. ,,Er ontstaat in de veilige en beschermende omgeving van het Odensehuis een sterk gevoel van saamhorigheid. Er is sprake van nabijheid, huiselijkheid, herkenbaarheid en vrijheid.''
Het gaat om horen, zien en proeven. Rosa vertelt dat zij vanaf het allereerste begin van het Odensehuis, tien jaar geleden, het instrument van de reminiscentie toepast door vooral naar de bezoekers te kijken en uit te gaan van hun belevingswereld. ,,Mensen houden van lekkere dingen en bij één activiteit komen alle dingen samen, het maken van een appeltaart. Het gaat om een natuurlijk en tastbaar product, er horen geuren bij en allerlei sfeermakers die passen bij de herfst. De voorbereiding is al belangrijk. Het klaarleggen van de appels, het maken van deeg (dat ik gezien de tijd meestal voorbereid), kaneel en de mesjes. Het is een uitnodiging om samen iets te doen. Schillen, snijden, rozijnen weken en vorm geven aan de taart.’’
En dan komen de gesprekken los, vult Marjon aan. ,,Er komen gedichten voorbij, geluiden worden benoemd. De kaneel roept associaties op met speculaas. Zodra de taart in de oven staat, komen geuren vrij die weer allerlei herinneringen oproepen, zoals het vroeger in de regen lopen met kaplaarzen, met geitenwollen sokken. Door bladeren en vers mos uit het park te halen stimuleren we dit proces nog meer.’’
Rosa en Marjon zoeken elke keer weer naar een ander onderwerp. Het proces verloopt altijd ongeveer