‘Fotograferen is kijken, kijken en nog eens kijken’
Fotoclub De Hoeksche Waard bestaat 70 jaar. De oprichting vond plaats op 9 januari 1956 en nu zeven decennia later wordt dit bijzondere jubileum gevierd met een tentoonstelling. Het wordt een ‘reizende ’tentoonstelling die door de hele Hoeksche Waard trekt. De start is in Huiskamer de Open Hof aan de W. van Vlietstraat 2a in Oud-Beijerland.
door Sieka Romeijn-Hedmann
Oud-Beijerland - De openingshandeling wordt zaterdag 10 januari om 14.30 uur verricht door wethouder Miranda den Tuinder. Twee van de organiserende leden Bas Opmeer en Jo in 't Veld blikken terug en kijken vol vertrouwen naar deze expositie uit. ‘'Wij komen naar de mensen toe en hopen natuurlijk ook liefhebbers van de fotografie enthousiast voor onze club te maken.''
Elke dinsdagavond komen de clubleden bijeen in gebouw De Boezem aan de Boezemsingel. De fotoclub telt een kleine veertig leden, zowel mannen als vrouwen. ‘’Voor de Corona was het ledental groter’’, vertelt Opmeer. ‘’Maar na twee jaar zonder activiteiten zijn helaas niet alle leden teruggekomen.’’ Weliswaar is de basis nu wat smaller geworden, maar het enthousiasme van de leden is onverminderd groot. Het bestuur organiseert 42 clubavonden per jaar en die worden gemiddeld door 23 mensen bezocht. Het succes van de fotoclub ligt volgens Opmeer en In 't Veld ook in de opdrachten die de leden krijgen. Die worden gegeven door het bestuur, maar worden mede met de leden gekozen. De onderwerpen zijn gevarieerd en bieden voor elk wat wils: landschap, architectuur, portret of macro en zowel in kleur als zwart-wit.
Creativiteit is de uitdaging
Macrofotografie, het fotograferen op korte tot zeer korte afstand van voorwerpen, mensen, dieren of planten is geliefd. ‘'Niet alleen om kleine objecten zo groot mogelijk af te beelden, maar vooral ook om dit op een bijzondere manier te doen. Creativiteit is bij alle opdrachten de grote uitdaging voor de leden. Je wilt het reële beeld vastleggen, maar wel op een verrassende manier. Een foto moet een verhaal vertellen.'' Bij de opdrachten wordt daarop ingespeeld. ‘'Zo kan de vraag bijvoorbeeld zijn om een foto te maken bij een gedicht.'' Sommige leden zijn zeer creatief, vervolgt Opmeer. ‘'Zij leggen bijvoorbeeld drie tot vier foto’s over elkaar heen, waardoor je een heel ander beeld krijgt. Het digitaal bewerken van foto’s wordt steeds meer een kunstvorm. Ook alle nieuwe ontwikkelingen maken het zo leuk om clublid te zijn.’’
Wij zijn geen opleidingsinstituut, benadrukt het tweetal. ‘’Je kunt wel veel opsteken en leren van de opdrachten. Daarnaast helpen we en stimuleren we elkaar.’’ Beginnende fotografen maken daardoor binnen een jaar vaak al flinke vorderingen. ‘’Ze beginnen soms met kiekjes, maar letten steeds meer op compositie. Fotograferen is kijken, kijken en nog eens kijken’’, benadrukt in ’t Veld. Vast op het programma staat de ‘foto van de maand’. De leden moeten dan invulling geven aan een opgegeven thema. ‘’Voor deze maand: fotografeer een leuk straatje zonder mensen’. Dat vraagt creativiteit want het gaat om meer dan gewoon een straatje. Nog los van de techniek, je moet het ook zien.
'Vroeger zat je in een doka'
De gemaakte foto's worden besproken zodat de clubleden weer verder kunnen met die informatie. ‘Waarom staat dat hekje op de foto' en ‘waarom die lichte vlekken'. Eigenlijk krijg je een foto nooit af.''
Er is in de fotografie veel veranderd. ‘'Vroeger zat je in de doka. Nu achter de pc. De analoge fotografie is verleden tijd, maar sommigen proberen het nog wel eens'', geeft Opmeer aan. Naast de reguliere clubavond zijn er ook huiskamergroepen ontstaan om zich specifieker in bepaalde genres te kunnen verdiepen. De oudste groep is de Zwart-Wit groep. Ook zijn sommige leden een buddy voor elkaar en trekken ze gezamenlijk op. Tweemaal per jaar maken de leden een uitstapje naar een stad om te fotograferen. Dit jaar is dat Utrecht. Diverse leden leggen de kwaliteitslat hoog. Zij volgen opleidingen bij een fotovakschool en mogen zich beroepsfotograaf noemen.