Eerste gedicht nieuwe Dichter van de Hoeksche Waard
Daar is tie dan, de eerste van Chris den Boer. In onvervalst Hoekschewaards dialect.
Beter memmekaor
'Al weer 'n jaer verbij, We weñse mekaor allemel 't beste toe
Hoewel dut makkelek maor voor eve ken weze
Maor azzie 't mêênt, hebbie toch waaineg te vreze?
't Leg t'r an hoe of dà je mè mekaor omgaot
Gaot jou weñs saome mit ‘n aaige mêêning
En dring ie ‘m an 'n ander op
Ken 't antwoord wel 's weze: "Houwie kop”. De meñse die dat dan toch doen
Lije an twêê lilleke kwaole
En dat is gemakzucht en zucht naer macht
't Roep drek bij veul meñse om tegekracht, Genog zwart gekeke
D'r zijn netuurlek ok nog planne voor 't nieuwe jaer
Zou d'r ooit zijn onderzocht
Hoeveul d'r hiervan zijn volbrocht?
Ok al struikele voornemes soms gauw, Motte ze wel ieder jaer weer worre gemaokt
Mit 'n frisse blik naer vore kijke
En bij 'n geslaegd project je aaige eer opstrijke
Zôô tobt de meñhaaid zachies voort. Met zukke jaerlekse trugkommende dinge
Maor êên ding is zeker en dat is dat Chris iederêên toeroept: "Al wà weñselek is”.'