Column Welzijn: Van speelkleed naar fundament
We hebben het vaak over de belangrijke eerste duizend dagen van een kind. Over hechting, ontwikkeling en kansrijk opgroeien. Maar wie goed kijkt, ziet dat die duizend dagen niet alleen over het kind gaan. Onderwerp van de maandelijkse column van Welzijn Hoeksche Waard.
door Diana Kievit – Coördinator Koffie en Kids Hoeksche Waard
Hoeksche Waard - 'Ze gaan óók over de ouders. Over gebroken nachten en het zoeken naar vertrouwen. Over jezelf soms even kwijtraken in de zorg voor dat nieuwe mensje dat je wereld volledig op z'n kop zet. Over eenzaamheid, want juist in die periode kan de wereld klein voelen. Over twijfels die groter worden in stilte. Over het gemis van een volwassen gesprek.
Gelukkig is er in de Hoeksche Waard een plek waar je gewoon binnen mag lopen: Koffie en Kids HW van Welzijn Hoeksche Waard. Met je baby op je arm en je peuter die niet stilzit. Zonder ingewikkelde aanmelding. Alleen koffie, andere ouders en spelende kinderen. Laagdrempelig ontmoeten klinkt eenvoudig, maar het betekent veel. Het zit in de herkenning in de blik van een ander. In het opgeluchte lachen wanneer iemand zegt: "Oh, dat doet die van mij ook” en het gevoel dat je het niet alleen hoeft te doen. Dat doet iets met ouders. Stress zakt. Twijfels worden bespreekbaar. Er ontstaat weer ruimte om te genieten van kleine momenten: een warme kop koffie, een gesprek, de kinderen die fijn spelen.
Geen systeem, maar bedding
Wat deze ontmoetingen zo bijzonder maakt, is dat de gastvrouwen en gastheren van Koffie en Kids HW het licht houden. Ze bouwen geen systeem, maar bedding. Ze leveren geen zorg, maar organiseren ontmoetingen. En juist in die ontmoetingen gebeurt precies wat de eerste duizend dagen nodig hebben: regulatie, erkenning en veiligheid. Eenzaamheid is in deze levensfase vaak een stille factor. Niemand ziet het aan een kinderwagen of aan een glimlach in de supermarkt. Maar hier wordt het wél gezien, waardoor ouders even kunnen landen. Dat ‘landen' is geen klein woord. Het is het moment waarop het zenuwstelsel zakt en waarop iemand weer even mens mag zijn in plaats van alleen maar ouder.
Precies daar ontstaat die veilige basis, want als een ouder zich gesterkt voelt, voelt een kind zich veilig. Veiligheid is misschien wel het mooiste cadeau in die eerste duizend dagen. Soms zit de grootste impact niet in grote plannen of ingewikkelde oplossingen, maar in iets ogenschijnlijk kleins: een speelkleed, een gesprek,