Ria had 46 jaar dezelfde baas: ‘Het verveelde nooit'
Ria de Vroet kwam op 30 juni 1980 bij Gohres metaalconstructie B.V. in dienst als administratief medewerker. Het bedrijf was net overgenomen door Cees Plomp. ‘Het verveelde nooit,’ in gesprek met Ria lees je waarom.
door Thecla Bovenberg-de Bree
Klaaswaal - Ze had het met haar man al wel vaker besproken en op een dag kwam Ria (63 jaar) thuis en zei tegen ‘m: ‘Je moet niet gek opkijken als ik morgen aankondig dat ik stop met werken.’ Voor zichzelf had ze het besluit toen al genomen, ze wilde alleen de bevestiging hardop uitspreken. Niet veel later heeft Ria haar ontslag gevraagd aan haar werkgever Adrie Plomp. Ria: ‘Ja, hij keek wel even vreemd op en natuurlijk hebben we over het besluit gesproken. Ik heb het dan ook bijtijds aangegeven, zodat hij maatregelen kon nemen.’ Op 31 maart was haar laatste werkdag en ze heeft er een goed gevoel over. Na 46 jaar alles te hebben meegemaakt was het mooi geweest, maar genoeg.
Stougjesdijk
Het volwaardig metaalconstructiebedrijf is door de familie Gohres oorspronkelijk in 1876 opgericht als smederij. Deze familie heeft het bedrijf generaties lang geleid. Ria werd ingewerkt door Bea en Johan Gohres, toen nog aan de Stougjesdijk op de Greup. Later vestigde het bedrijf zich aan de Smidsweg in Klaaswaal. ‘De typemachine had nog geen correctielint’, vervolgt Ria, ‘als ik een fout typte werd dit wit weggelakt. Later kwam het correctielint, maar werd er toch een fout gemaakt dan was deze nog steeds zichtbaar op de drie andere doorslag kopieën.’ De metaalindustrie is een mannenbolwerk, waar ze het overigens prima mee kon vinden. Ria onderhield de contacten en ze was voor wat betreft de administratie, de spil in het bedrijf. Door de jaren heen is er uiteraard veel veranderd, het contact met de klanten die tekeningen kwamen brengen werd door de komst van de fax minder en dat miste Ria wel. ‘Met de komst van de mobiele telefoon en de computer verminderde het persoonlijke contact nog meer,’ vertelt ze.
Adri Plomp
In 1998 nam Adrie, zoon van Cees, het bedrijf over en werkte zijn vrouw Jacqueline mee, waardoor Ria voor het eerst een vrouwelijke collega bij Gohres kreeg. In het begin reed Ria met de brommer naar haar werk, later werd het een auto. Jarenlang werd de fiets haar vervoermiddel. ‘Was het ’s morgens bij vertrek droog weer en waaide het niet te hard, dan pakte ik de fiets,’ aldus Ria. ‘Heerlijk in de buitenlucht, alhoewel ook wel eens drijfnat geregend naar huis toe.’ In de beginjaren werd er met collega’s in de pauze zo nu en dan een kaartje gelegd en ze weet zich nog te herinneren dat eens per jaar een klant van marktkramen een complete mosselmaaltijd aanbood voor het personeel. ‘Ik moest niets hebben van mosselen, de geur stond me tegen,’ lacht Ria. ‘Het werd me voorgehouden en moest het proeven, sindsdien heb ik met smaak de mosselmaaltijd meegegeten.’ Ze heeft al die jaren met veel plezier in het bedrijf gewerkt en er werden onder leiding van Cees en Adrie gezellige etentjes en feestjes gevierd. ‘Maar we wisten ook wanneer we de schouders eronder moesten zetten en dat deden we met z’n allen,’ glimlacht Ria. ‘Het was soms hollen of stilstaan. De motto’s van Gohres zijn: “vandaag bestellen, morgen leveren” en “kan niet, bestaat niet”.
Vanaf januari heeft ze de nieuwe medewerkster ingewerkt, dat was een heel karwei. Iemand die 46 jaar de administratie et cetera deed, is een grote steunpilaar geworden. Ria: ‘Door alle handelingen op te schrijven maakte ik haar wegwijs door de administratieve procedures, alhoewel ze mijn naam riepen en dit wellicht nog steeds, uit gewoonte, doen.’
Goed besluit
Wanneer Ria nu terugkijkt op het toch spontaan genomen besluit, heeft het haar goed gedaan. ‘Ik wilde rust en dat is heerlijk. Doen wat je ingegeven wordt en alles op je gemak.' Op de vraag of ze haar werk mist, vertelt ze dat ze met veel plezier terugkijkt naar de jaren en ze over een tijdje pas kan zeggen "Nee, ik geloof dat ik het werken niet mis”.