Al 5 generaties Den Boer actief in groente en fruit
Net buiten Oud-Beijerland is de familie Den Boer al 5 generaties zonder veel opsmuk en onverstoorbaar actief in de tuinbouw en fruitteelt. Begonnen aan de Groeneweg is het bedrijf inmiddels een stukje opgeschoven naar de Ruisscheweg waar op een perceel van bijna 10 hectare de bedrijfsvoering zich volledig op de perenteelt heeft toegespitst. 'De juiste groeibeheersing, dat is de kunst van het vak', zegt jongste telg Bart-Jan.
door Conno Bochoven
Oud-Beijerland - Anno 2026 zijn 3 generaties actief in de boomgaard. Theo den Boer zwaait er de scepter, zijn vader Adrie wipt vrijwel dagelijks nog even aan en zoon Bart-Jan neemt de bedrijfsvoering op termijn over. Ooit, lang geleden, begon de eerste Den Boer een tuinderij aan de Groeneweg, net buiten het dorp. Daar zaten toen heel veel tuinders, Oud-Beijerland was omgeven door boomgaarden. Die eerste tuinder was de opa van Adrie. De vader van Adrie, de bij veel oudere Beijerlanders nog zeker bekende Teun den Boer, nam de tuinderij over en Adrie ging eigenlijk vanzelfsprekend bij z'n vader aan de slag. 'Vader begon toen tevens een groentewinkel op de Oostdijk', vertelt Adrie, 'we teelden van alles, natuurlijk appels en peren, maar ook frambozen, bessen, allerlei soorten groentes, we hadden een groentewinkel dus er moest aanvoer zijn. Mijn broer Herman en zijn vrouw hebben later de groentewinkel overgenomen tot aan hun pensionering. Er was geen opvolging en de zaak is daarop gestopt.'
Als typische forensengemeente dijde Oud-Beijerland in de jaren '60 van de vorige eeuw flink uit. De grond aan de Groeneweg, die door de familie Den Boer gepacht werd, kwam in beeld bij de gemeente en werd onteigend ten faveure van een grote nieuwbouwwijk. Het bedrijf werd vanaf 1966 voortgezet iets verderop richting Nieuw-Beijerland aan de Ruisscheweg. Daar zit men nog steeds.
Veelbelovend perenjaar
Theo en zijn vrouw wonen bij de boomgaard. Theo trad, net als z'n vader Adrie, als vanzelfsprekend in de voetsporen van het familiebedrijf en leerde het fruitteeltvak vooral in de praktijk. 'Ik ben er van kinds af aan in opgegroeid', zegt Theo, 'inmiddels hebben we ons gespecialiseerd in de peren. De appelteelt was niet meer rendabel. Bovendien, vanwege het zeeklimaat groeien in Nederland de beste peren. Bijna alles wat hier groeit is voor de export.' Lachend: 'Nederland zelf is niet zo'n perenland volgens mij, er zouden er hier best wat meer gegeten mogen worden.' Met al z'n kennis en ervaring kan Theo al aardig inschatten dat het een goed perenjaar lijkt te worden. 'Nu de bloei voorbij is zie je dat de peren er mooi rood opstaan. Dat is een goed teken.' Met nog een beetje meer ervaring maakt Adrie meteen een kanttekening: 'Een heel goed jaar is niet altijd gunstig, want hoge opbrengsten zijn meestal niet zo goed voor de prijzen.'
Zoeken naar natuurlijke balans
Nu het vele snoeiwerk klaar is, dat gebeurt vooral in de wintermaanden, is er tijd voor allerlei onderhoudsklusjes. En naast bindwerk vraagt de gewasbescherming de nodige tijd. Er wordt steeds meer gebruik gemaakt van natuurlijke vijanden. Zo maait men tegenwoordig het gras in de boomgaard om het andere pad. Dat heeft als voordeel dat nuttige insecten in het hoge gras kunnen blijven zitten. Vooral zoon Bart-Jan, jongste telg van de familie, heeft daar veel aandacht voor. 'Het is voortdurend zoeken naar een natuurlijke balans', vertelt hij, 'er zijn steeds meer regels rond gebruik van chemische middelen. Het is ook zaak vooruit te kijken. We spuiten weliswaar minder maar dat houdt het risico in dat oude ziektes weer de kop opsteken. Helemaal zonder kan dus niet. Het gaat om het evenwicht.' De opstapeling van oude bamboestokken bleek een ideale verblijfplek voor bijen, en die zijn weer hard nodig voor de bestuiving.
Zorg om voldoende plukkers
Adrie heeft in de loop der jaren veel zien veranderen in het werk. 'Ik kom uit de tijd van paard en wagen, we hadden toen nog hoogstamfruitbomen. Met een zware mand ladders van 36 treden op en af, zie je het voor je? En: er zijn bijna geen winters meer, droge perioden in het voorjaar en daardoor eerdere oogsten.' Die oogst baart de familie overigens nu al wat hoofdbrekens. 'Het zal rond 22 augustus beginnen', weet Theo, 'maar voldoende plukkers krijgen is lastig. We hebben er elk jaar een aantal uit het buitenland, die logeren enkele weken in cabins naast ons terrein.' De oogst gaat via tussenhandel naar koelcellen en wordt gedoseerd verkocht naar afnemers zoals supermarkten.
Verder kijken dan eigen erf
Fruitteelt blijft in hoge mate een kwestie van kennis en ervaring. Vanuit hun christelijke achtergrond weet men zich bovendien terdege afhankelijk. 'We zijn ons zeer bewust hoe het weer van invloed kan zijn. En al kunnen we ons beter beschermen dan voorheen, zonder zegen kan het niet.' T. den Boer Fruitteeltbedrijf werkt met 3 tot 4 verschillende rassen. Een perenboom kan wel 40 tot 50 jaar mee. Ook hier is vakmanschap van invloed. Theo: 'Met goed snoeiwerk heb je in feite een nieuwe boom op een oude stam.' Bart-Jan knikt: 'De juiste momenten uitkiezen, goeie groeibeheersing, dat is de kunst van het vak.' Hij is bijna klaar met z'n studie tuin- en akkerbouw. 'Maar daarnaast lijkt het me leuk iets te doen in de handel of als gewasadviseur. Ik denk dat het goed is om verder te kijken dan het eigen erf.'
