De Mantelzorgmakelaar vertelt…
Elke tweede woensdag van de maand vertelt mantelzorgmakelaar Ila Hensen over haar boeiende en veelzijdige beroep. Vandaag gaat het over: De ene huisarts is de andere niet.
'Een bezoek aan de huisarts betekent meestal dat er zorgen zijn over de gezondheid. Fijn als de huisarts dan luistert en meedenkt. In mijn werk heb ik regelmatig contact met de huisarts van mijn cliënten. Twee verschillende verhalen: ‘Ila, sinds mijn moeder is verhuisd, gaat mijn vader hard achteruit. Kan jij ons helpen?' vraagt Nanda, dochter van Fred en Maartje. Fred zorgde liefdevol voor zijn vrouw, totdat hij dit door zijn verslechterde gezondheid niet meer kon. Maartje verhuisde naar een kleinschalig wooninitiatief, tot groot verdriet van hen beiden. Ze konden daar samen terecht, maar daarvoor was ook voor Fred een indicatie voor de Wet langdurige zorg (Wlz) nodig en die had hij niet.
Sinds hun moeders verhuizing ondersteunen Nanda en haar broer, samen met de thuiszorg, hun vader 24/7. Dit doen ze naast hun werk en gezin. Op een zeker moment verzorgt Fred zichzelf niet meer, vergeet te eten en te drinken en is eenzaam. Ik vraag een Wlz-indicatie aan, want Fred kan echt niet meer zelfstandig wonen. Het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) komt langs. Zij erkennen de noodzaak voor een Wlz-indicatie, maar voor toekenning is een diagnose nodig. ‘We schakelen een geriater in', stel ik voor. Hiervoor is een verwijzing van Freds huisarts nodig, maar ondanks herhaalde verzoeken, weigert de huisarts die uit te schrijven. Het waarom blijft onduidelijk en dat geeft veel stress bij het gezin.
Maar dan biedt Nanda's huisarts uitkomst: hij wil Fred opnemen in zijn patiëntenbestand. Daarna gaat het snel: de verwijzing wordt uitgeschreven, de geriater onderzoekt Fred en het CIZ kent de indicatie toe. Zo verhuist Fred toch naar het wooninitiatief en wordt herenigd met Maartje. Ook Geert roept mijn hulp in, hij voor zijn moeder Riekje. Zij verzorgt zijn vader Cor die de ziekte van Parkinson heeft. Riekje piekert veel, want wie verzorgt Cor als zij het niet meer kan? Bij Cor thuis geef ik uitleg over diverse regelingen en zoek naar oplossingen. Een Wlz-indicatie om meer zorg te regelen en waarmee Cor ‘uit voorzorg' op een wachtlijst geplaatst kan worden, geeft Riekje en haar zoons rust. Wel is Riekje bang dat Cor niet mee zal werken, want hij zegt steeds: ‘met mij gaat het goed, hoor!' Daarom ziet ze er tegenop om hem dit te vertellen.
Mijn voorstel is om hun huisarts te vragen het gesprek te begeleiden. Die heeft gezag en misschien zal Cor meer van hem aannemen. ‘Dat klopt!', zegt Riekje opgelucht. Ik bel hun huisarts, leg de situatie uit en die toont begrip: ‘Ik ga een afspraak met het echtpaar maken, komt goed hoor.' Later belt Geert dat het gesprek met de huisarts goed is verlopen. Dus ik ga aan de slag om de Wlz-aanvraag in te dienen.'