(beeld: Redisigning Delta’s)
(beeld: Redisigning Delta’s)

Hoeveel bruikbaar water is er te veel of te weinig?

Uit mijn raam, kijkend over de Maasdamseweg, zag ik op 16 april mijn buurman in de weer met zijn waterkanon. De droogte bestrijden ter wille van een betere oogst, is uiteraard nodig voor onze voedselvoorziening. 

Column duurzaam door Piet Jansen, voorzitter Duurzaam HW

Hoeksche Waard - 'Maar ik lees ook dat de watervoorraden zeer gering zijn. Op 29 april vernielt een brand honderden hectaren natuur. En lokaal, negatief zwemadvies bij Oude Tol. Maar ook geniet ik aan de zuidelijke kant van mijn huis van een heerlijk voorjaarszonnetje. Als grootouder voor het klimaat ben ik me wel bewust van deze abnormaliteit van weersomstandigheden. Het klimaat, de weerswisselingen over langere tijd genomen, is veranderd, terwijl onze aanpassing eraan kennelijk onvoldoende is. Op half april al, het land in de Hollandse Delta nat houden zonder zoetwatervoorraden, dat gaat fout aflopen. Mogelijk zullen Rijn en Maas de komende maand nog wel genoeg water aanvoeren, maar in de zomer wordt het steeds meer afwachten. En als dat water komt, wat voor verrassingen neemt het voor ons mee? Wat wordt er door industrie en steden stroomopwaarts in onze rivieren geloosd? Waarmee vervuilen de Nederlandse industrieën Maas, Rijn, Waal en Merwede? Chemours lijkt zich er geen moer van aan te trekken. Is Nederland een goede uitvoerder van de schoonwater verdragen? Waarom blijven de zalmen na 40 jaar looptijd van het Rijnverdrag dan nog steeds weg?
Hiermee raak ik aan vier belangrijke adaptatievragen voor Nederland, waterland en dus voor de delta waarin wij leven. Hoeveel bruikbaar water is er te veel of te weinig? Komt het tekort of teveel vanuit zee of van de rivieren? Welke verontreinigingen zitten er in? En met welke regelmaat komt het beschikbaar? Graag zie ik de natuur zo veel mogelijk zijn gang gaan, maar alles aan de natuur overlaten is voor ons dicht bevolkte land een reeds gepasseerd station. Laten we samen met de natuur de mogelijkheden van ons agrarisch leefmilieu en ons territoriaal zeegebied in cultuur brengen. Hoewel veel politici kernenergie als een bijna goddelijke gave aan hun partijprogramma's hebben toegevoegd, is er over 70 à 80 jaar geen economisch delfbaar uranium meer voor de huidige kerncentrales. Als we meer kerncentrales bouwen, zal het tekort eerder nijpend worden. Hoeveel tientallen generaties gaan we opzadelen met het kernafval dat Nederland nu al heeft geproduceerd? Diep wegstoppen in zout- of kleilagen? Als we het wegstoppen, laten we het dan doen op een manier dat we er toch weer bij kunnen komen voor het