Snikhete 35e Roparun: drinken, héél veel drinken, zweten en zwoegen
De 35e Roparun gaat de geschiedenis boeken in als ongekend warm. Het was afzien voor de teams, het water was bijkans niet aan te slepen. Maar ze hebben doorgezet en alle teams zijn maandag 25 mei, 2e pinksterdag, aangekomen op de Coolsingel in Rotterdam.
Hoeksche Waard - Onder luid applaus van tienduizenden toeschouwers, familieleden, vrijwilligers en supporters bereikten de deelnemers na honderden kilometers vanuit Nederland en Frankrijk de finish van het grootste goede doelen evenement van Nederland. Daarmee kwam een indrukwekkend pinksterweekend vol saamhorigheid, emotie en maatschappelijke betrokkenheid tot een feestelijke ontlading. Ruim 5.000 deelnemers, verdeeld over zo'n tweehonderd teams, stonden aan de start in Enschede en het Franse Clastres. Dag en nacht trokken de teams in estafettevorm richting Rotterdam om geld in te zamelen voor de zorg voor mensen met kanker. Onderweg groeide de route opnieuw uit tot een lint van steun en verbondenheid, met volle dorpspleinen, muziek, erehagen, spontane acties en duizenden mensen langs de kant die de deelnemers een warm hart toedroegen.
De finish blijft een van de meest indrukwekkende momenten. Veel deelnemers liepen de laatste meters zichtbaar geëmotioneerd over de finish, na maanden van voorbereiding, trainingen en fondsenwervende acties. Voor veel teams staat de Roparun niet alleen symbool voor sportieve prestatie, maar vooral voor persoonlijke verhalen, herinneringen en het gezamenlijk willen bijdragen aan een beter leven voor mensen met kanker.
Kippenrenners
Traditiegetrouw was er een behoorlijke inbreng van teams uit de Hoeksche Waard. Zo kreeg het team de Kippenrenners bij de doorkomst in Numansdorp een prachtige cheque uit handen van Han Boender en Gerd Schrauwen namens 8HW Cycling Events / 8HW-Tourcyclo. ‘Namens het gehele team dank jullie wel voor deze mooie donatie. Hopelijk zijn we volgend jaar weer één van jullie beide goede doelen', zegt het team op hun Facebookpagina.
Matties4Life
Het was voor Matties4Life de 10e Roparun. Het verhaal van deze Roparun volgens het team: mooi team, warm, pijntjes & blessures, starten, vermoeidheid, verjonging, heel veel water, de doorkomst Oud Beijerland en natuurlijk Koos. Koos is al een paar jaar chauffeur maar hij kon dit jaar niet mee omdat hij nu zelf ‘bezig' is met die vreselijke ziekte. 'En dus had ‘ie dit jaar zijn zoon meegegeven. Maar we gaan er allemaal vanuit dat Koos volgend jaar weer met ons én Tommy meerijdt.'
Lees verder op pagina 24.