Numansdorpse Marga Boogaard behoort tot elite in wereld van keramiek

Numansdorp - Blij verrast was keramiste Marga Boogaard uit Numansdorp met het bericht uit Genève dat zij als lid kan toetreden tot de International Academy of Ceramics (IAC). De IAC is een internationale beroepsvereniging van topkeramisten die kennisuitwisseling en samenwerking tussen de leden stimuleert.

Belangrijk uitgangspunt daarbij is het promoten van keramiek op het hoogste kwaliteitsniveau. Dat Marga toegelaten wordt tot deze prestigieuze organisatie, betekent dat ze wereldwijd tot de elite in de wereld van de keramiek behoort. Op het eerstvolgende congres van de IAC in juli 2026 zal zij in de Chinese stad Jingdezhen, beroemd om de productie van hoogwaardig keramiek, officieel tot lid worden bevestigd. De AIC is in 1952 opgericht. In 1958 sloot de organisatie zich aan bij de Unesco, de VN-organisatie voor onderwijs, wetenschap, cultuur en media die via deze thema’s werkt aan vrede. Sinds 2001 is de IAC officieel partner in de culturele sector. 
Nieuwe IAC leden worden om de twee jaar gekozen. Het ledental is afkomstig uit 78 landen en omvat zowel individuele keramisten als organisaties waaronder musea.

‘Kleien’ als hobby
De waardering en erkenning voor de keramische werken van Marga zijn met name de laatste tien jaar zowel nationaal als internationaal als een speer gegaan. Bijzonder als je bedenkt dat Marga als hobby op latere leeftijd ging ‘kleien’. ‘’Na mijn veertigste ging mijn gehoor heel snel achteruit. Ik zit nu op tachtig decibel gehoorverlies en bij negentig ben je echt doof. Daarmee te leven is niet altijd makkelijk. Dingen die voor anderen gewoon zijn zoals zingen in een koor en tennissen gingen niet meer. Ik raakte in een dip. Mijn eveneens slechthorende zus vroeg me toen mee te gaan naar een cursus schalen maken van klei. Daar werd ik helemaal blij en enthousiast van.’’

Inmiddels ontdekte Marga ook een specifieke opleiding, de keramiekopleiding van de Stichting Bevordering Beroepsopleidingen (SBB) in Gouda. ‘’Samen met mijn zus meldde ik me aan. Na driekwart jaar haakte zij af. Te veel galm en drukte in het oude schoollokaal. Ik moest en zou door en dat lukte met speciale apparatuur en begrip van docenten. Zoekend in mijn creatief proces ben ik gaan experimenteren met kleine rolletjes klei en maakte ik een bol in een bol. Daarna ben ik ‘laag op laag’ gaan werken. Mijn docente zei dat ik iets had ontwikkeld dat er nog niet was. Na mijn begin van ‘bol in een bol’, ontstonden mijn ruitjessculpturen en vervolgens mijn kunstwerken met gebogen rolletjes. Tot op de dag van vandaag borduur ik voort op het laag-op-laag motief.’’ 

Na haar opleiding mocht Magda direct deelnemen aan de Goudse Keramiekdagen en de tweede prijs won. Daarna rolde het balletje van prijzen winnen snel door: eerste prijs Keramiekmarkt Dwingeloo, tweede prijs Keramiekmarkt Rotterdam en eerste prijs Nationale Kunstdagen in Rotterdam. 
Na die Kunstdagen in Rotterdam brak Marga internationaal door. Werken van haar zijn in diverse galerieën en kunstbeurzen in Nederland en buitenland te vinden. Vorig jaar selecteerde Marga zich voor de Westerwald Preis 2024, het grootste keramiek festival van Europa in de regio van Koblenz.

Ook uit interviews in vakbladen blijkt de grote waardering voor haar bijzondere werk. Onder meer in het internationaal toonaangevende blad Neue Keramik verscheen een uitgebreid artikel. Daaruit spreekt de bewondering over haar zelf ontwikkelde techniek en unieke kunstwerken. Ze zijn niet 3D geprint zoals vaak wordt gedacht, maar stukje voor stukje met de hand gemonteerd in een maandenlang proces.

Open structuur
Blij is Marga met de steun van echtgenoot Piet die haar begeleidt naar evenementen, exposities en lezingen. ‘’Zonder hem zou het absoluut niet gaan.’’ Bewust kiest Marga voor een open structuur van haar objecten. ‘’Door al mijn werken kun je heen kijken. Daarmee wil ik zeggen: ‘Kijk verder dan je neus lang is en oordeel niet te snel’. Als je doof bent kun je je eenzaam voelen, maar in het creëren van mijn objecten kan ik mijn vreugde vinden.’’

(tekst: Sieka Romeijn-Hedmann)