Het motto van de nieuwe bestuurder van Zorgwaard is ‘Leven in Vrijheid’

Ze heeft de eerste 100 dagen van haar bestuurlijke functie erop zitten en er is haar veel duidelijk geworden. Ankie Tatenhove geeft, als bestuurder, een kijkje in de protestants-christelijke instelling. Zij merkt dat de zorgwereld is veranderd.

Hoeksche Waard - Haar roots liggen in Axel, waar ze geboren is. Bestuurlijke functies zijn haar niet vreemd, als wethouder en in de zorgsector op Tholen heeft ze haar positiviteit achter gelaten. De uitdaging bracht haar naar de Hoeksche Waard en op 15 mei van dit jaar trad ze aan als bestuurder bij de instelling Zorgwaard. Ankie: ‘Het was een roerige tijd geweest voor inwoners en personeelsleden. Door een reorganisatie vanwege de financiële situatie, moesten er pijnlijke keuzes worden gemaakt waarbij onder andere het restaurant gesloten is en er ook medewerkers zijn vertrokken. Tegelijkertijd ging het gewone werk door en stonden ook de ontwikkelingen in de zorg niet stil en er werden stappen gezet om de nieuwste inzichten in onze dagelijkse werkprocessen te integreren.’

Vakantie en bedankkaartje
In haar beginperiode besloot Ankie om de zomervakantie op expeditie te gaan langs de locaties en teams in de Hoeksche Waard. Ankie: ‘Vijf wekenlang was ik onderweg en heb daar via Polarsteps verslaggeving over gedaan, zodat iedereen mijn reis kon volgen.’ Door het wisselen van personeel besloot Ankie om alle 1100 personeelsleden een bedankkaartje te sturen en een uitnodiging om aan te geven waar ze trots op zijn. Iedereen tijdens haar expeditie spreken was niet mogelijk geweest. Ankie: ‘Op het kaartje stonden drie kleuren om aan te geven wat er moest stoppen (rood), een goed idee (geel) en wat wel goed is of waar je trots op bent (groen). Alle leden hebben tot 1 oktober de tijd gehad om dit in te leveren, bij een idee mag je naam worden vermeld en beloond als het idee uitvoerbaar is. Ook de vrijwilligers krijgen zo’n bedankkaartje.’ Ankie: ‘Als het landschap verandert, moet je dus mee. De mensen die bij ons wonen moeten de regie over hun eigen leven behouden. Dit proces zal door alle lagen van de organisatie lopen. We stellen onszelf de vraag ‘wat heeft iemand nodig in zijn/haar dagelijkse leven’. 

Van wandeling tot lezen
Die vragen worden gesteld aan de bewoners in het verpleeghuis en de cliënten die nog zelfstandig wonen. De een heeft voldoende aan een kleine wandeling, de ander blijkt liever binnen te zitten lezen. Dat is voor de bewoner van belang, waar wordt iemand blij van en wat zijn zoal hun wensen. Ankie: ‘Soms horen we van bewoners dat er weinig familie komt of ze zien hun jarenlange vrienden niet meer verschijnen. Als een bewoner dat aangeeft dan doet dat wat met mij. Ik wil dan weten waar het misgaat waardoor het bezoek niet meer komt. Alle personeelsleden hebben tijd nodig om de bewoner te leren kennen, hun welbevinden. We moeten dus omdenken.’ Hoe bewaar je de waardigheid van een mens? Door vragen te stellen, bijvoorbeeld hoe iemand aangesproken wil worden, of wat er voor beiden nodig is wanneer vader niet meer thuis kan wonen en zijn vrouw achterblijft. 

Ankie: ‘De zorgwereld is veranderd, bij de huisarts en de specialist, maar ook in de wijkzorg. Het is fijn als iedere laag van de organisatie dezelfde instelling heeft en de bewoners hun identiteit behouden. Daarin wil ik de verbinding blijven zoeken. De samenwerking met personeel, de bewoners met hun familie, vrienden, buren en de medische verzorgers met elkaar. De regie over je eigen leven behouden en elke bewoner een fijne tijd bezorgen.’