Marry Vuijk 50 jaar in overheidsdienst: ‘’Wie bij een gemeente werkt moet dienstbaar zijn’’

MAASDAM - Een dienstverband van 50 jaar bij één en dezelfde werkgever is in deze tijd iets unieks. Eén van de weinigen met een dergelijke werkgeschiedenis is Marry Vuijk. Op 1 juni was ze precies 50 jaar werkzaam bij de gemeente Hoeksche Waard en daarvoor bij de vroegere gemeenten Korendijk en Zuid-Beijerland. ‘’Het is niet te bevatten dat er al 50 jaar voorbij zijn gegaan. Dat komt doordat ik het werk steeds met veel plezier doe en dan gaat het vanzelf. Daarbij komt dat ik veel kansen en mogelijkheden heb gekregen. Wat ik nodig heb zijn uitdagingen en die waren er voldoende. Het paste allemaal als een handschoen.’’ 

Marry Vuijk is nu adviseur van het Team Participatie en Leefbaarheid gemeente Hoeksche Waard. Haar laatste werkdag bij de gemeente is 22 december 2023. Vanaf dat moment maakt ze haar resterende verlof op zodat zij 15 mei 2024 met pensioen kan.

De carrière van Marry begon in de gemeente Zuid-Beijerland. ‘’Na de middelbare school wilde ik studeren, maar ook werken om verdere studie te bekostigen. In die fase ontmoette ik de toenmalige gemeentesecretaris Jansen van Zuid-Beijerland. Hij zei ‘jij gaat studeren en wij gaan faciliteren’. De gemeente betaalde een deel van mijn studiekosten, echter wel met de afspraak dat ik na mijn studie een bepaalde tijd bij de gemeente moest blijven werken. Ik was 16 jaar, nog heel jong dus, toen ik bij de gemeente Zuid-Beijerland kwam en met mijn studie begon. In mijn beleving kwam ik bij ‘oude mensen’, collega’s die toen tussen de 30 en 40 jaar waren. Nu niet te geloven, maar dat vond ik toen echt oud.’’

Marry volgde eerst met succes de gemeentelijke opleidingen GA I en GA II en vervolgens een keur aan studies op tal van gemeentelijk vakgebieden op sociaal en juridisch vlak. Gezien het succes was deze combinatie van praktijkwerk en studie voor Marry een schot in de roos. 

Op 1 januari 1984 ging Zuid-Beijerland op in de gemeente Korendijk. In deze nieuwe gemeente werd Marry vanwege haar kennis en kunde hoofd Burgerzaken. Later verschoof haar werk van praktisch uitvoerend naar beleidsmatig. ‘’Eerst vond ik dat niet prettig. Achteraf gezien ben ik er heel blij mee. Het beleidswerk vormde zich van vakgebied op vakgebied, echter altijd aan de sociale kant met contacten naar de samenleving. Sturing gaf ik ook op het gebied van accommodaties. Eigenlijk heb ik van alles gedaan behalve financiën. Dat puur cijfermatig werk ligt me niet en zal ik nooit doen’’, zegt Marry stellig. 

In januari 2019 werd Marry adviseur van het team Participatie en Leefbaarheid van de gemeente Hoeksche Waard. ‘’Een groter gebied met meer uitdagingen. Omdat het een jonge gemeente betreft zetten we in op harmonisatie en het opzetten van nieuw beleid. Het is fijn om jonge collega’s te begeleiden en kennis en ervaring te delen.’’

Op de vraag of ze ooit gedacht heeft iets anders te gaan doen reageert Marry: ‘’Ja, bijna was ik eens van baan veranderd. Ik voelde me bijzonder aangetrokken tot de uitvaartbranche. Daarin kun je heel direct iets voor anderen betekenen. Mijn werk bij de gemeente heeft op dat gebied wel raakvlakken, want wie bij een gemeente werkt moet dienstbaar zijn. Ik wil graag troost en zorg bieden.’’ 

Marry werkt vanaf het begin fulltime. ‘’Het is nooit een moeten geweest. Als je je werk graag doet houd je het gemakkelijk vol. Ik ben getrouwd en dan is het essentieel hoe je thuisfront erin staat. Mijn man heeft me altijd gestimuleerd en ‘ben je er weer niet’ heb ik nooit gehoord.’’ Eigenlijk ben ik saai, vervolgt Marry lachend. ‘’Ik woon 43 jaar in Zuid-Beijerland, ben 46 jaar met dezelfde man getrouwd en heb 50 jaar dezelfde baan. Weet je, je kunt ook tevreden zijn. Tevredenheid is de landingsbaan naar geluk.’’

Het meest indrukwekkend moment van haar carrière vindt Marry het begin in Zuid-Beijerland toen ze de kans kreeg om te studeren en door te groeien. ‘’Maar je moet ook durf hebben en voor de gemeente willen opkomen. Voor veel mensen is contact met de Gemeente een barrière. Dat uit zich ook in de wijze waarop ze er tegenaan kijken. Dan hoor je ‘ambtenaren doen niets’. Ik heb altijd het tegendeel proberen uit te leggen. De Gemeente heeft geen drempel. Het is voor ons vanzelfsprekend dat mensen kunnen komen en dat we voor iedereen bereikbaar zijn.‘’

Marry kijkt met enigszins gemengde gevoelens naar haar pensioen. ‘’Aan de ene kant is het een uitdaging, aan de andere kant vind ik het doodeng. Ik ken vanaf mijn 16^e alleen maar werkdagen. Het eerste half jaar ga ik niets doen om me te beraden. Ik fiets, lees en wandel graag en heb veel met dieren. Eén grote wens van mij is vrijwilliger worden in Blijdorp of in het Dierenasiel in Numansdorp.’’

(tekst: Sieka Romeijn-Hedmann)