Vroegere ‘postboot’ Tiengemeten wordt nu gekoesterd in Winsum

Tiengemeten - ‘Wie het kleine niet eert’, dat oude gezegde gaat ook op voor oude schepen of beter gezegd ‘bootjes’ in dit specifieke geval. De kleine motorboot van Sam Kotter uit Winsum is daar een prachtig voorbeeld van. Het bootje, nauwelijks groter dan een opduwer, is zichtbaar niet vandaag of gisteren gebouwd. Maar hoe oud is het dan wel en waar komt het oorspronkelijk vandaan?

‘Sinds februari is dit geweldige bootje van mij. Ik ben trots en blij. We hebben haar in etappes van Middelburg, waar zij lag toen ik haar kocht naar Winsum gevaren. Het schijnt het ‘postbootje’ te zijn geweest naar het eiland Tiengemeten? Maar helemaal zeker wist ik dat niet. Ook wilden we graag nog meer weten over het bootje, zoals de leeftijd’, aldus Sam. 

Voor die vragen riep eigenaar Sam Kotter recent daarom de hulp in van de sociale media, om precies te zijn van Facebook en de groepen ‘Opduwers van Nederland’ en ‘Hoeksche Waard in vroeger tijden’. En dat leverde heel wat nuttige informatie op. Waar het precies is gebouwd werd nog niet helder, maar verder wel heel veel. 
In zijn ‘jonge jaren’ heeft het bootje inderdaad dienst gedaan als postboot voor het eiland Tiengemeten bij de Hoeksche Waard. Daarnaast werden er ook weleens voorname gasten mee vervoerd naar het eiland in het Haringvliet, dat toen nog volop voor agrarische doeleinden in gebruik was.

En er zullen vermoedelijk ook weleens zaken als kruidenierswaren mee zijn opgehaald, ingekocht in winkels in dorpen in de Hoeksche Waard. Op een kleine oude foto, gemaakt niet lang na de Watersnood van 1953, is te zien dat het bootje toen al niet bepaald nieuw meer was. De postboot van Tiengemten doet qua vormgeving sterk denken aan dergelijke bootjes die opduiken op oude foto’s uit de jaren twintig en dertig.

Drama Watersnood

Maar er kleeft ook nog een bijzonder en dramatisch verhaal aan het bootje van Sam Kotter. Zijn eigenaar in de jaren dat het bootje als postboot fungeerde overleefde namelijk de Watersnoodramp van “53 niet. Maar hij wist wel veel inwoners van het eiland te waarschuwen. 
In de nacht op 1 februari 1953 werd ook het eiland Tiengemeten zwaar getroffen door de Watersnoodramp. Opzichter Dingeman Ardon wist samen met zijn broer Gerrit veel bewoners op het eiland tijdig te waarschuwen. Ze moesten hun daden echter met de dood bekopen... Toen op zaterdag 31 januari de tekenen van een naderend onheil overduidelijk waren verlieten de gebroeders Ardon met hun gezinnen de Nieuwe Polder, hen veilig achterlatend in het hoog gelegen dijkhuis van Dingeman.

De als een dijkinspectie bedoelde tocht over het eiland veranderde al snel in een reddingsactie. In de dagen na de ramp waren veel bewoners het erover eens: Zonder Dingeman en Gerrit zouden ze dit niet hebben overleefd. Van de tweeëntwintig arbeiderswoningen waren er twintig verdwenen, van de tien boerderijen waren er twee vernield. Op vrijdag 6 februari werd het lichaam van Gerrit gevonden, midden op het eiland in een sloot. Niet ver daar vandaan werd de zware leren jas gevonden van Dingeman. Zijn lichaam werd twee dagen later gevonden. De mannen waren waarschijnlijk in een gat in de dijk terecht gekomen.

 ’Dotje’, want zo heet het bootje nu, ziet er inmiddels uit om door een ringetje te halen, ondanks dat er volgens Sam nog het één en ander aan moet gebeuren. Het oude postbootje met minimaal 80/85 levensjaren op de teller is duidelijk in goede handen! (Historische bron: website Piershil.com)

Het bericht in de diverse facebookgroepen blijft overigens ‘levend’, want wie weet duikt ooit ook de naam van de werf nog op waar het bootje is gebouwd.

(tekst: Arie Pieters)