Uit de praktijk van dierenarts Fennema

In zijn column vertelt dierenarts Anton Fennema over allerlei wetenswaardigheden en bijzondere situaties die hij in zijn praktijk meemaakt.

Ik had weekenddienst en werd gebeld door iemand die dacht dat de hond benauwd was en aan het stikken was. Gelukkig was de hond vlak bij de praktijk en waren ze er na 10 minuten. Daar bleek dat de hond een maagkanteling had. Dit komt voor bij de grotere honden en is, indien niet snel ingegrepen wordt, dodelijk. Uit het verhaal bleek dat het ook pas net was gebeurd. Omdat ik met een slang niet in de maag kon komen was de maag meer dan 270 graden gedraaid. Dan is opereren de enige mogelijkheid. Met de hand draai ik dan de maag terug inspecteer de buik en de organen en zet de maag dan vast aan de buikwand zodat hij niet meer kan kantelen. Het succes hangt af van de snelheid van ingrijpen. Nauwelijks bekomen van de diagnose moest de eigenaar beslissen om te opereren of te euthanaseren. Dat is een emotionele draaikolk. Maar haast was geboden. Daar waren we snel uit gelukkig. Nadat ik een paraveterinair had opgeroepen voor assistentie tijdens de operatie begon ik met de voorbereiding, dit met hulp van de eigenaar. Die verzuchte: “Ik wist niet dat dit allemaal nodig was om alleen te beginnen met opereren.” Omdat de eigenaar razendsnel na de kanteling dit had opgemerkt en wij grotendeels nog zelf onze diensten doen buiten de openingsuren kon de operatie ook snel gebeuren. Daarmee stijgen de overlevingskansen enorm. Na de operatie was hij dan ook snel wakker en uiteindelijk ging mij lopend mee naar buiten. Het wordt steeds meer een uitzondering dat dierenartsen nog op hun eigen praktijk buiten de openingsuren beschikbaar zijn. Dat vind ik jammer. Want zieke dieren beperken zich niet van negen tot vijf. En het gevoel van tevredenheid als na zo’n operatie als een hond weer blij staat te kwispelen is niet te beschrijven.