‘Het heeft me verbaasd dat er zoveel onderlinge verbanden zijn’

Puttershoek - Het idee werd geboren op de jaarlijkse ‘Schouteneindeborrel’. Zo’n roemruchte dijk in Puttershoek zou toch een boekje moeten hebben? Dat kon Leni de Winter-de Geus wel eens op zich nemen. Maar 750 jaar geschiedenis en zoveel mooie verhalen vergen wel wat meer ruimte. En zo ontstond ‘Van Zeedijk tot Schouteneinde’, 1,8 kilo zwaar en maar liefst 496 pagina’s.

 ’Ja, het is een beetje uit de hand gelopen’, begint Leni bijna verontschuldigend. Zelf is ze geboren op het Schouteneinde, woont er nog steeds, haar ouders, groot- en overgrootouders woonden er ook en inmiddels een dochter. Ze is verknocht aan de dijk, haar bewoners en de geschiedenis. ‘Ik had al snel het idee dat vooral de verhalen opgetekend moesten worden. Ik kende natuurlijk veel mensen al en anders wel via m’n vader, die gemeenteschilder van Puttershoek was.’ Ze kreeg snel het vertrouwen van mensen. ‘Soms stopten ze me hele tassen met oude foto’s toe’, lacht Leni, ‘kijk maar wat je kan gebruiken zeiden ze dan.’ 

In het eerste deel van het boek beschrijft Leni de geschiedenis van de dijk. ‘Die naam komt al in 1270 voor, en heette toen Zeedijk. Puttershoek heeft zeer oude papieren, al op een kaart uit 1028 komt de naam ‘Hoecke’ voor. Pas veel later werd de dijk Schouteneinde genoemd omdat de schout er woonde. Heel lang is de dijk in de volksmond Zeedijk gebleven, mijn opa zei dat altijd. Ik snapte dat nooit, tot ik er ingedoken ben.’

Half Eéntje

In deel twee komen de (oud)bewoners en hun familie aan het woord. Dat leverde heel wat bijzondere verhalen op. Zoals dat van een Zwitserse huurling die als soldaat onder meer in het leger van Napoleon vocht en bij Waterloo sneuvelde. Zijn weduwe kwam in Puttershoek terecht, had een winkel en erfde zelfs wat panden aan het Schouteneinde. Of het verhaal van Het Half Eentje. ‘Dat was een café’, weet Leni, ‘veel werklui kwamen er tussen de middag een borreltje halen. Later werd het een woonhuis, de bewoner liet in de gevel een marmeren klok maken, die op half 1 stond. Het is helaas afgebroken.’ Dat geldt voor meer panden en natuurlijk is er veel veranderd in de loop van zoveel jaren. 

Leni woont zelf in een voormalige herberg annex dorpshuis. ‘Soms zit ik me te bedenken: wat heeft zich hier allemaal afgespeeld?’ Schouteneinde was het hart van het dorp, met veel winkels en bedrijvigheid. Inmiddels is er niet één winkel meer te vinden. Zo was er ooit De Posthoorn, een pleisterplaats voor (post)koetsen. En de Zwanenbuurt, gebouwd door één van de eerste ‘projectontwikkelaars’. 

Bijna 100-jarige Canadees

Van al die verhalen leerde de auteur zelf ook nog. ‘Ik hoorde van m’n laatste tante dingen over de familie die ik nog niet wist. Veel dank ik aan een bijna 100-jarige Canadese oud-Puttershoeker en aan de 95-jarige Herman Roons, een oud-winkelier op de dijk. Hij heeft een hele middag zitten vertellen. En aan een oud boek van de in 1976 overleden dorpshistoricus C.L. van Es van der Have. Wij kwamen er vroeger weleens, mijn moeder was daar huishoudster geweest. Hij heeft bij mij de interesse voor geschiedenis en genealogie gewekt.’ 

Ze putte verder veel info bij de Stichting Oud Puttershoek, (kranten)archieven en via internet. Niet alles was te achterhalen en de minder mooie dingen, die er ook waren, zijn achterwege gelaten. ‘Het was lastig dat de huisnummering nogal eens veranderde, pandjes bij elkaar getrokken werden en tussen de huizen lagen slopjes met ook weer bebouwing erachter. Dat was veel zoekwerk. Wat me echt verbaasd heeft, en ik ken heel wat families en generaties, is dat er zoveel onderlinge verbanden zijn.’ 
Leni krijgt leuke reacties op het boek. ‘Mensen vragen me nu ook de historie van het Weverseinde te beschrijven. Ik ben er nog niet uit, maar het zou best eens kunnen gebeuren.’

Boek bestellen

Het boek kost 29,95 en is te bestellen via www.mijnbestseller.nl (zoekterm Leni de Winter-de Geus) of via een mailtje naar: hdewinter@compaqnet.nl.  ISBN 9789403693637.

(tekst: Conno Bochoven)