Aart is Doctor in de: Aardwetenschappen

Oud-Beijerland -  Op de Universiteit van Oxford is onlangs Hoeksche Waarder Aart van der Waal (31) gepromoveerd. Dit officiële moment vond plaats in het centrum van de Engelse stad in het Sheldonian Theatre. Aart is daarmee officieel doctor in de Aardwetenschappen. De Universiteit van Oxford is één van de hoogst aangeschreven universiteiten ter wereld.

Aart van der Waal is opgegroeid in Numansdorp en woont nu in Oud-Beijerland. De Takkenbosse in Numansdorp was zijn lagere school, daarna naar het VWO aan de RSG. De afgelopen jaren woonde hij in Oxford en daarvoor in Utrecht. Die uitstapjes buiten de Hoeksche Waard deed hij voor zijn studie aan de Universiteiten van Utrecht en Oxford.

Aart is terug in zijn vertrouwde Hoeksche Waard waar hij altijd is blijven voetballen. Bij NSVV in het 5e. Zijn teammaten zijn trots op hem als back. Nog trotser zijn ze te voetballen “met de intelligentste Hoeksche Waarder,” aldus keeper Pieter van der Meer. 
Pieter zocht hem in 2023 op in Oxford om hem de medaille te overhandigen van het jaar daarvoor behaalde kampioenschap van NSVV 5. Aart gaat zich het komende jaar laten bijscholen tot wiskundedocent en wil in de Hoeksche Waard blijven.

Studeren en promoveren
‘Mijn interesses liggen bij het begrijpen hoe de aarde is gevormd, ongeveer 4.56 miljard jaar geleden’, licht Aart toe, ‘en de eerste 100 miljoen jaar van haar evolutie. Er zijn geen gesteenten uit deze perioden, omdat de temperatuur op aarde toen zo hoog was dat men denkt dat het aardoppervlak mogelijk geheel gesmolten was door de hitte die werd geproduceerd tijdens radioactief verval en door meteorietinslagen.
Mijn onderzoeken waren gefocust op de chemische samenstelling van het Aarde-Maan systeem en hoe we de aanwezigheid en hoeveelheid van bepaalde scheikundige elementen kunnen verklaren op basis van de twee grootschalige processen die in de vroegste geschiedenis van onze planeet plaatsvonden. De interne scheiding van een metalen kern en een silicaatmantel en verlies door verdamping aan het oppervlak van een volledig gesmolten aarde waarbij temperaturen hoog genoeg waren om metalen te doen verdampen.

Mijn promotieonderzoek had als doel het verdampingsproces van metalen uit een lava beter te begrijpen en mogelijk te beschrijven. Dit heb ik geprobeerd te doen op basis van experimentele resultaten omdat we hierbij de mogelijke variabelen kunnen controleren. Hierbij werd gebouwd op recent ontwikkelde experimentele methodes. We wilden nog een stap verder gaan door ook te kijken naar variaties in isotopen van zink, een van de verdampende metalen. Om dit te kunnen doen heb ik gesteenten nagemaakt in een lab en deze op hoge temperatuur gesmolten waarbij ik de experimentele voorwaarden veranderde tussen experimenten om de effecten van verschillende variabelen te begrijpen.’