Oud-Beijerland verliest kort na elkaar twee markante inwoners

Oud-Beijerland - Kort na elkaar ziet de gemeenschap van het Spuidorp zich twee markante Beijerlanders ontvallen. Zondag 11 mei overleed na een kort ziekbed Wim van Dam en in de nacht van zondag op maandag na een hartinfarct John Streefkerk. Wim van Dam is 94 jaar geworden, John Streefkerk 60. Allebei single, allebei op hun eigen manier bekende verschijningen en allebei bovendien langdurig lid van de Chr. Muziekvereniging De Bazuin.

 Wim van Dam

‘Wat een intriest weekend’, verzucht Sandra Lievaart, secretaris van De Bazuin. ‘Het overlijden van Wim zagen we aankomen, hij was ongeneeslijk ziek, dat van John kon niemand voorzien, zo plotseling.’ Wim van Dam zou in oktober 80 jaar lid van de muziekvereniging zijn. Hij speelde niet meer maar was achter de schermen zeer actief. ‘In de jaren ‘70 organiseerde Wim uitwisselingsconcerten met korpsen uit Amerika en Canada’, vertelt Lievaart, ‘enorme klussen, nu appen of mailen we even, toen ging dat per telefoon of brief. Wim was ook oprichter van de Club van 50, deed bardiensten, was bij elk concert, kwam vaak bij repetities, kortom een bijzonder lid. Hij leefde echt voor het vrijwilligerswerk, niet alleen bij de Bazuin trouwens.’ Ondanks zijn diepe liefde schroomde hij niet een kritische blik te hebben als hij vond dat dat nodig was.

 Zo mogelijk nog dieper was Wims liefde voor het Jodendom. Cobi Crucq van de Oranjevereniging had veelvuldig contact met ‘m. ‘Wie kende Wim niet’, begint ze, ‘hij was altijd nauw betrokken bij de 4 mei herdenking bij het Joods monument. Wim is vaak naar Israël geweest en had daar veel contacten. Hij heeft zich ook ingezet om de graven op de oude Joodse begraafplaats aan de Pr. Irenestraat op te knappen. Tot het laatst was hij zeer betrokken bij alles. Toen ik afscheid van ‘m nam vertelde hij dankbaar te zijn voor een mooi leven waarin hij veel gereisd heeft en van de muziek mocht genieten.’ 

Tot voor kort kon je Wim door het dorp zien rijden of in z’n knalrode cabrio sportwagen of op z’n racefiets. Hij had een uitstekende conditie en zat al van kinds af aan op de turn. Vanuit het verleden herinnert Mieke van Leeuwen Wim nog als beheerder van De Lindenhoeve. ‘Hij zag er heel precies op toe dat gebruikers de verhuurde ruimtes keurig achterlieten. Hij was altijd druk-druk. Hij zag er ook veel jonger uit dan ‘ie was. De Israëlische douane hield hem zelfs een keer vast omdat men niet kon geloven dat de geboortedatum op z’n paspoort klopte.’
Wim bracht jaren maaltijden rond (in z’n sportwagen), organiseerde concerten in het kerkje aan de Beneden Molendijk, en deed nog veel meer, de waslijst is lang. In z’n huis aan de Pr. Hendrikstraat hangen talloze oorkondes en onderscheidingen. Daar heeft Wim trouwens maar liefst 88 jaar gewoond, vertelde hij schrijver dezes tijdens een interview in januari voor het oorlogsmagazine van de gemeente. Toen voelde hij zich al niet goed. Wim is in 1931 geboren aan de Molendijk, waar nu de panden van vml. Bas Hollaar (nog) staan, als zoon van een slager. ‘Wat me altijd verbaasd heeft is dat er na de oorlog al snel bijna niet meer over de verdwenen joden uit Oud-Beijerland gesproken werd’, merkte hij aan het eind van dat gesprek op.

John Streefkerk

Een minstens even bekend figuur was John Streefkerk op z’n fiets of scooter. De vriendelijkheid zelve, iedereen werd, bijna schuchter, gegroet. ‘Lekker weertje hé’, was een bekende kreet van John. En heel wat dames hebben complimentjes van John in ontvangst mogen nemen. Ongecompliceerd, altijd vrolijk, blij met aandacht, een sigaretje of drankje. Hij was veelvuldig bij SHO te vinden, of er voetbal was of niet. ‘Hij had het altijd naar zijn zin en was wat trots op z’n 25 jarig lidmaatschap. We zullen hem missen en zeker zijn begroetingen’, schrijft pr-man Adrie Troeleman op Facebook. 

Dat geldt ook voor De Bazuin. ‘Iedereen hield van John en liep weg met ‘m’, zegt Sandra Lievaart, ‘we wisten niet wat we hoorden. Hij was er altijd, bijna 45 jaar lid. John had het heel moeilijk in de coronatijd. Het doorbrak de regelmaat waar hij zo aan gehecht was. Het heeft heel lang geduurd voor hij daar een beetje overheen was. De laatste tijd zagen we vaker de oude John. Dat gaan we heel erg missen.’

(tekst: Conno Bochoven)