Vogelliefhebber Rob Burgmans telt al 40 jaar vogels voor Natuurmonumenten

Tiengemeten - Een lege pagina in het veelgebruikte boekje van Rob Burgmans. Alleen bovenin staat een regel geschreven: Noordrand 17-7-2026. Met potlood krabbelt hij razendsnel in een soort vogelsteno de aantallen neer: Kl zilver 3, BLR1, Gr zilver 1…het tellen is begonnen. 

En niet voor het eerst; al in 1992 is Rob begonnen met het tellen van vogels op Tiengemeten. In het begin telde hij alleen de Blanke Slikken. De rest was nog landbouwgrond. Vanaf 1996 is hij ook binnendijks gaan tellen. Er waren mooie waarnemingen zoals 150 paar broedende gele kwikken. 
Door de ontwikkeling van agrarisch gebied naar natuurgebied zijn er soorten verdwenen. Maar er is ook enorm veel voor teruggekomen. Door de hoeveelheid water is het vooral in de wintermaanden, als de wintergasten er zijn, verbazingwekkend hoeveel slobeenden en wintertalingen er rondzwemmen, soms wel duizenden!

In de jaren daarvoor was hij al actief in de Korendijkse Slikken, samen met Gert Huijzers. Naast het tellen vertelt Rob ook graag over vogels. Hij heeft er 25 jaar lang de Blauwborst excursie gegeven. Vaste prik in het weekend dat de klok werd verzet aan het einde van maart ging hij met een grote groep op zoek naar deze gekleurde zangvogel. Het was altijd volgeboekt. 

Om vogels te tellen moet je vroeg uit de veren. Zeker nadat Rob een jaar of vijftien geleden in Brabant is gaan wonen. Maar zelfs de langere reistijd kan hem niet weerhouden om maandelijks naar Tiengemeten te komen voor de vogeltelling. “Het voorjaar is mijn favoriete seizoen, vooral vroeg in de ochtend. Dan hoor je zoveel soorten door elkaar, prachtig!,” vertelt Rob. “Het verveelt nooit”. 
Avontuurlijk was het soms ook wel. “Soms bleven we overnachten in het schafhuisje” Rob denkt er met plezier aan terug. “We hebben ook weleens vastgezeten met de Gator. Het is gelukt om met de lier los te komen, maar spannend was het wel even”.

Tellen doet Rob altijd met iemand samen, bijna altijd met Frans Delcroix. De ene kijkt en telt, de ander noteert de gegevens. Rob vult het op papier in, maar thuis gaan de gegevens digitaal in de Sovon app. Tegenwoordig zijn er zoveel apps die het vogelen makkelijker maken. Het gebruik van Merlin Bird bijvoorbeeld, maar de mannen gebruiken het zo min mogelijk. “Door het ouder worden hoor ik steeds minder, zoals de tonen van het Goudhaantje,” geeft Rob aan. “Dat is natuurlijk heel erg jammer en met de app kan ik het dan toch uitvogelen”.

Het enthousiasme van Rob tijdens de opnames van Vroege Vogels is veel kijkers bijgebleven. De roodhalsfuut was een nieuwe soort op het eiland die precies op het juiste moment in de kijker kwam. 

De Griendweipolder is zijn favoriete stukje op het eiland. Dit jaar was het zo droog, dat heeft hij nog niet eerder gezien. Een mooie ontwikkeling is dat de purperreiger al voor het 2^e jaar heeft gebroed. Zo blijft Tiengemeten altijd verrassen en weet je nooit wat je ziet. Is dat het geheim om het zo lang vol te houden als teller? 

(tekst: Anne Los, boswachter)