Tuin Cees van Eijmeren is een genot voor mens en dier aan de Volgerlandseweg

Numansdorp -  Mocht je over de Volgerlandseweg fietsen dan valt deze tuin niet snel op. Eenmaal afgestapt en het grindpad verlaten, waan je je in een andere wereld.

Cees van Eijmeren kocht het huis in 2002 met 750 perenbomen. ‘Maar wat moet je met zoveel perenbomen als je dochters graag paardjes willen?’ vraagt Cees zich af. Wat er dan in zijn hoofd als een film gaat afspelen, zien we in 2026 terug als een stukje Hoeksche Waard waar je een dag lang kan rondwandelen. 
Op de 5000 m2 grond achter de woning worden de perenbomen gerooid en ontstaat er een prachtig gevarieerde hoeveelheid grassen en bamboe plus een weide voor de paardjes. Cees: ‘Ik heb een tuinarchitect gevraagd wat hij zou doen met mijn wensen en zijn inzicht. Het ontwerp heb ik geheel zelf aangelegd naar het voorbeeld van de tuinarchitect.’

Schilder
Geboren in Klaaswaal was Cees vaak als kind te vinden bij zijn opa en oma, die een boerderij hadden met veel dieren. Dat wilde hij ook, maar zijn werkzame leven liep naar een ander spoor. Cees: ‘Het schildersbedrijf startte in 1865 als huis- en rijtuigschilder aan de Kerkstraat in Numansdorp. Later vestigde het bedrijf zich in Klaaswaal. Na de overname door mijn vader nam ik het over in 1980. Met ruim twintig werknemers, verhuisden we in 2005 naar een nieuwgebouwd bedrijfspand op het industrieterrein van Numansdorp. De cirkel was rond!’
Daarnaast begon Cees in 2006 een aannemersbedrijf. ‘Dit was een mooie combinatie met ons schilderwerk. Met de economische crisis in 2008 kreeg het bedrijf het lastig en in 2012 besloot ik het aannemersbedrijf te beëindigen.’
Intussen zat Cees niet stil. De 5000 m2 grond werd in 7 vakken verdeeld en elk jaar vulde Cees twee vakken met grassen en bamboe. Cees: ‘De achtertuin was inmiddels omgetoverd tot een bloemrijk geheel met een volière, een vijver en dieren die hun plekje kregen.’ In 2019, na de verkoop van zijn bedrijf, dat inmiddels 154 jaar bestond, had Cees meer tijd om aan de tuin te besteden. De vijver werd, door de komst van zijn kleinkinderen, een perk met felgekleurde zonnehoedjes. Cees: ‘Ik vind die bloemen zo prachtig, je zult ze overal door de tuin heen vinden.’

Cees vertelt al rondleidend honderduit over zijn passie. Je waant je in een andere wereld. Alles wat je hoort zijn vogels, gescharrel van een fazant, de eenden en links en rechts opduikende tuinbeelden die Cees in de loop der jaren bij elkaar heeft gevonden. ‘Sommigen heb ik zelf gemaakt, bijvoorbeeld de bewerkte houten paal die ik in Duitsland zag waar tijdens het Meiboomfeest linten omheen gedraaid worden, andere vond ik bij toeval.’ Dwalend door de dichtbegroeide planten, langs de hortensia’s en de zonnehoedjes, door de lanen met bamboe en langs de afgerasterde vijver met speciale eenden, lopen er ook nog drie pauwen. Ze zijn, in deze tijd, hun mooie veren verloren, maar die groeien snel weer aan. Af en toe staat Cees stil omdat in alles een verhaal zit. Het is wonderlijk te merken dat de wereld om je heen even verdwijnt. 
Cees: ‘Een stekje dat opkomt waar dan geen plaats meer voor is, haal ik eruit en plant ik in een pot. Er zijn genoeg tuinliefhebbers die een stek willen. En ik geef ze met plezier weg.’ Achter de bamboe is een prairietuin aangelegd, waar het, zittend in de gazebo, fijn toeven is. In februari worden de grassen en bloemen afgeschoren tot 20 cm boven de grond om vervolgens weer meters hoog te worden, sommige wel twee meter. Laatst vroeg een imker hem of hij zijn bijenkorf in de tuin mocht neerzetten vanwege de bloemrijke omgeving, dat werd direct gehonoreerd.

Cees: ‘Er kwamen studenten biologie vanuit de Universiteit van Wageningen een onderzoek doen naar het leven van de huismus in de stad in vergelijking met die op het platteland. Helaas heb ik de uitslag niet meegekregen.’Cees zou heel graag willen meedoen aan de Open Tuinen Dag. Tuinliefhebbers zijn welkom, de tuin is in ieder geval de moeite van een bezoek waard.

(tekst: Thecla Bovenberg-de Bree)